2014-12-23 13:42:52
Üzülüyorum, Öyleyse Adanasporluyum

Adanaspor Türkiye'dir

Başka hiçbir futbol takımı bir ülkenin yansıması olamaz herhalde bu oranda.

Sabah neye uyanacağını bilemiyorsun, bu durum her günü eğlenceli bir hale getiriyor, heyecanı artırıp adrenalin yüklemesi yapıyor.

Bir iktidar var ve bu iktidarın muhalifleri var; bu arada delice ithamlar kol geziyor; baş/ba/kanı destekleyenlerin karşıda üretilen birçok sıfatı, muhalif olanların yine karşıda üretilen başka sıfatları ve bunlar taraflarca birbirine pervasızca yapıştırılıveriyor. Şenlik.

Kimsi havuz medyası kimisi paralelci kimisi iktidar yalakası kimisi karşı işbirlikçi kimisi filancanın adamı... Uff, dışarıdan bakan bir futbol takımındaki bu tempoya ve entrika kokuları içindeki komplo teorilerinin tadına gıpta eder, biz niye böyle dinamik değiliz diye hay bin hayıf der...

Yönetim, iktidar yani hükümet iyi işler yaptığını düşünürken aslında dibe vuruyor, muhalefet de hükümeti devirmek için bir türlü yarına dair bir siyaset üretemiyor; sonu meçhul bir "devrim"e doğru yelken açtığının farkındayken bunun farkında değilmiş gibi davranıyor; devrim olsun da ötesinde taşlar nasıl olsa yerine oturur, düşüncesi; oysa bir kargaşa kapı önünde hep bekliyor.

Savaş gözlemcileri, muhalifler için şu saptamada bulunuyor; arkalarında bir kitle var ama o kitleyi idare edecek stratejileri ve en önemlisi bir ideolojileri yok; kazanırken kaybetmek tam burada başlar... deniyor.

Yönetim hep vaat ederken hiç yapmıyor ve muhaliflerin ve halkın hissiyatını anlamamakla suçlanıyor, onların varlıklarını adeta inkâr ettiği yok saydığı dile getiriliyor.

Hükümet tek adamlığı eleştiren muhalefete aynı argümanla cevap verip ama siz de kendi tek adamınızı yaratıp onu Adanaspor Şehir Devletinin önüne çıkarıyorsunuz eleştirisi getiriyor.

İktidarın oyalayıcı kimi politikalarına bir çözüm üretemeyen muhalifler sadece muhalefet yaparken bir kaosu yönetmeye çalışıyor, tabi bu da her zaman zor olan bir yoldur, zira o kaosu top her zaman ayağında olan yönetimin kendisi de yönetemiyor.

Bazı fantastik muhaliflerin iddaa-şike gibi bir manada yolsuzluk savları, yönetimin bunu ciddiye bile almaması. Ayrıca şehrin diğer tarafından -bu kavganın muhtemelen sanal yanına- sızdırılmış ajan provokatörleri de ortamın daha da ateşlenmesi için yangına körükle gittiklerinin öne sürülmesi de yabana atılır bir şey değildir, deniyor. Hatta bazı ajanların bu süreçte Adanasporlu olup çıktıkları ve eski camialarıyla herhangi bir bağları kalmadığı da dile getirilen mizahi analizler içinde yer alıyor.

Günü kurtarmaktan öteye geçemeyen iktidara karşı da muhalefet günü direnerek geçirmekten öteye geçemiyor. Sonuç nedir sorusu ise hep yanıtsız kalıyor ve Adanaspor halkı bu çatışmanın içinde her zaman üzgün yorgun mutsuz kendini daima yalnız hissediyor; halktan gelen kimi uzlaşma çağrıları da karşılıksız kalıyor.

Lafın yolu uzun dostlar, bugün de bu kadar, diyor.

Bu yazının ana düşüncesini de -bir mahzun Adanaspor Halkı için- başlıkta zaten veriyor, böylece:

Üzülüyorum, Öyleyse Adanasporluyum!

Yeni sloganımız oluyor.

Yazar: Editor