2011-03-20 16:53:13
adanaspor 0 Karşıyaka 2

Kafkaf’ın kalecisi Necati’ye bir parantez açmalı. Bu maçı o aldı derim. Çıkarılamayacak topları çıkardı. Talihtir, gününde olmaktır veya bizim beceriksizliğimizdir, ne dersek diyelim; ama maçın kahramanı işte o Necati’ydi.

Maç fotoğrafları için tıklayınız ______________________________

Anlaşılan bu sezon hiçbir hesap çarşıya uymayacak. Bu uymama da dış etkenlerden çok bizim hovardalığımızdan kaynaklanıyor, ne fena ki…

Adanaspor KSK maçının geneline üstün olan bizdik. Ama bu üstünlük rakip kalede gol olarak görünmeyince iyi futbolun hiçbir anlamı olmuyor. Yani çok yapmakla çocuk olmuyor. Keşke olsaydı, rakip filelerde bir sürü çocuğumuz olmuştu öyle olsaydı.

Bize gol lazım…

Adana’da ilk gol özellikle, çok lazım.

Karşıyaka, oyunun ilk 20 dakikası filan oyunun kontrolünde elinde tutan taraftı. Fakat bu esnada bir tek pozisyonları bile yoktu, sadece topu onlar çeviriyordu. Sonra dengeyi sağladık ve ciddi ataklarla sonuç almaya gittik. Hele Fahri’nin bir pozisyonu vardı ki, kim vursa gol olur, cinsinden… Bu da olmadı. Emre vurdu olmadı. Rahman vurdu olmadı. Anıl vurdu olmadı. Olmadı da olmadı. Sonra bir ofsayt bayrağı kalemizde, duraklayan defansımız, duraklamayan Tiago, penaltı pozisyonu. O anı görmedim, özet görüntü bulursam bakarım. Derken devam eden ataklar ve yine olmayan goller. Ve yine bir defans hatası…

O gol nasıl olacak, bilmiyorum. Bizim tüm uğur denemelerimiz bitti. Artık gol olsun diye sigara yaktığımızda o gol kalemizde oluyor, ah ulan, sigarayı bıraktıracaklar bize: ))

Karşıyaka olağan bir deplasman takımıydı. Maç anında herhangi bir tatsızlık yoktu. Dış sahada nasıl oynanırsa öyle oynadılar.

Hakem, o penaltı pozisyonundaki soru işaretimi saklı tutarak diyeyim, öyle aman aman bir aksilik de yapmadı.

İkinci yarı da gol için her türlü pozisyonu denedik. Fakat o golü yapamadık. İkinci yarıya başlayışımız hem tribünde hem sahada yüksek moralle oldu, skor dezavantajına rağmen, aradaki elektrik iyiydi kanımca.

Herkes çarpıştı, savaştı, uğraştı. Emre çırpındı da çırpındı. Olmadı. Sami’nin 3 topu da fileleri bulamadı Mbilla, Kbong, Rahman, Fahri; İsmail, Atomik İzzet, herkes en üst düzeyde oynadı.

Kafkaf’ın kalecisi Necati’ye bir parantez açmalı. Bu maçı o aldı derim. Çıkarılamayacak topları çıkardı. Talihtir, gününde olmaktır veya bizim beceriksizliğimizdir, ne dersek diyelim; ama maçın kahramanı işte o Necati’ydi.

Eyüp Hoca, kaçan bir dolu golden sonra Emre’yi çıkarmadı oyundan. Doğrusunu yaptı bence. Ve bence bunu da o değişiklik anında tribünün olası bir Emre protestosuna bir ortam hazırlamamak için yaptı. Eğer sebep böyle bir şeyse, bu şık bir harekettir.

Maçın sonlarında fasılasız saldıran takımımız oyundan da düştü o yorgunlukla. Doğaldır. Sonuç olarak bugün Adanaspor kendi standartları içinde güzel bir futbol oynadı. Çok efkârlı değilim.

Dışarıda, bir yeşil kırmızıdan aldığımız 3 puanı içerde bir başka yeşil kırmızıya bıraktır. Belki yine dışarıda bir başka yeşilliden bunu telafi ederiz: ))

Ama anlaşılan şudur, bize bu sezon bir tatlı huzur yok!

En son şöyle diyeyim. Bir önceki yazıda, hızlı düşünüp hızlı oynamaktan bahsetmiştim R. Madrid örneğinden yola çıkarak. Şunu da eklemek gerekiyor, bu maçtaki forvetimizden yola çıkarak, bu hızlı düşünmeyi hızlı oyun ve bir de golle neticelendirmek için belli bir beceriye de ihtiyaç vardır.

NOT:

Adanaspor U17 Takımı A takımın maçından hemen önce Gençlik Stadında, Seyan Belediyeyi penaltı atışlarıyla mağlup ederek Adana şampiyonu olmuştur. Emeği geçenleri kutluyoruz. Devamının gelmesi dileğiyle... Bu maçın ardından 6 sevinç fotoğrafı yine foto - yorum'da...

Maç fotoğrafları foto-yorum’da. Tıklayınız.

Yazar: Editor