Hiçbir kabilenin, değil yabancılara, birbirlerine bile yurtlarını satmaya hakkı yoktur. 
Bir Garip Maç
Doğru düzgün pozisyonların olmadığı bir maçtı. Hem Diyarbakır hem de Adanaspor için. Bizim bir kafa vuruşunu Fevzi son anda çeldi, Coşkun’un kafa vuruşunu Ahmet Şahin yine son anda çeldi. O kadar. Öyle aman aman bir gol pozisyonu yoğunluğu yoktu. Maçta en az kaleciler göründü. Ahmet Şahin için sadece 2 top vardı kurtarması gereken; birincisini kurtardı, diğeri gol oldu. Çıkıp alabilir miydi, bunu cevabı yediğimiz son 5 golün 4’ünde gizli.
Evet, ikinci yarı 5 gol yedik. 3 Kasımpaşa’dan, 1 Gaziantep’ten ve bir de Diyarbakır’dan. Bu 5 golün 4’ü duran toplardan. Şimdi alan savunması, adam savunması gibi boyumuzu aşan konulara dalmayacağız. Ama canım bunun bir çaresi mutlaka vardır.
Garip bir biçimde yol alıyoruz. Kasımpaşa maçında öyle bir yarım saat oluyor ki, tamam diyoruz bu işi kıvırırız. Sonra 60 dakika kayıp… Derken Gaziantep kar kış kıyametinde öyle bir 90 dakika çıkarıyoruz ki “ilk altı garanti, devamına bakalım” diye düşünüyor hatta haykırıyoruz. Sonra Sakarya maçında evimizde acı dolu bir 90 dakika sonucunda 3 puanı zar zor alıyoruz. Neyse, diyoruz. Diyarbakır’dan umudumuz var, diye geçiyor içimizden, son haftalardaki dış saha performansımıza güvenip. Üç pas yapamadan maçı tamamlıyoruz 1–0 yenilgisiyle. Üstelik en az bizim kadar kötü oynayan bir takıma kaybediyoruz.
Son dakikalarda rakip 10 kişi kalırken biz de baskılı oynuyor gibi görünüyoruz. Ama sadece öyle görünüyoruz. Sahte bir baskı ile yine pozisyon bulamadan bu yarıyı da bitiriyoruz. Yani bu Adanaspor “ne diyeceğimizi şaşırtıyor.”
_________________________________
Notlar:
- Ah Habip ah, görmüşsündür umarım yokluğunun sonucunu. Seni onca hafta bekleyen takımı bu kadar ucuz bir şekilde yalnız bırakman olacak iş mi?
- Sayın Hocam Ekrem Al! Çok hoca değiştirdik bu sezon. Dilerim bir diğeri sen olmazsın. Bu anlamda asla eleştirel bir şey yazmayacağım, şu cümlenin dışında: El insaf hocam, orada Kbong varken nereden buldun çıkardın, oyuna aldın Burhan’ı, Cem Karahan’da bu kadar neden ısrar ediyorsun, onun yerinde Halit de oynar, Ümit de oynar, oynayamazsa oyun bozar. Bir saha içi organizasyonla Ersan’a yer açılır o da oynar, ama artık Cem oynamaz. Bakın hocam iki pas yapamıyoruz oralarda. Üstelik Cem dururken Hakan oyundan çıkmaz. (Ama işte tüm bunları tribünden yazıyoruz, ötesini berisini bilmeden.)
- Sakarya maçından sonra onca yolu gelen taraftarlarına üzülmüştük hakikaten. Bu sefer de bizimkilere üzüldük, en az takımın yenilgisi kadar. Şimdi ne zordur o yolu puansız dönmek.
- Bu haftanın en büyük kayıbı bizim için oldu. Yanımızdakiler, altımızdakiler enfes skorlarla üçer puanları aldılar, biz eli boş kaldık.
- Sonuç itibariyle en fazla ve de en az “tek” puan alacağımız maçı puansız geçtik ve yine sanki hedef değiştirdik. Bir garip sezondur gider.