Sus Seyret
Şu hayatın hiçbir olumsuzluğuna tepki göstermeyen, ezik, sömürülmüş, hep kaybetmiş vatandaş kendi takımının futbolcusuna küfür etme gafletinde bulunabiliyor, hem de takım galipken ve maçın uzatmaları oynanıyorken… Enteresan bir “seyirci” psikolojisi! Neyse! Bu eleştiri tribünlerdeki pırtık seslere. Bundan mustarip olmayan takım ülkemizde yok gibi. Belki futbolun tribündeki ruh hali budur da biz o kadarını fark edemiyoruz ve belki futbol dünyada belli bir grup tarafından böyle yaşanıyor ve seyrediliyor. Üzerine takım forması geçirmiş biri, tribünden bağırıyor sahaya: O formanın hakkını ver. Ki takım üç gol atmış, bir ton gol kaçırmış, rakibi sahadan adeta silmiş, yani seyir zevki vermiş. Ne yani, diyoruz içimizden, her atak mı gol alacak bre! Sonuç itibariyle kimse keyfince bağırıp takımın ve has taraftarın moralini bozmasın, yani önce tribündeki o formanın hakkını versin. Henüz bir buçuk yıllık bir takım geldiği bu nokta itibariyle formanın hakkını ziyadesiyle vermiştir, vermektedir. Gerçek taraftar, susma, takımına yönelen bu saçma sapan protestoları sustur!!! Not: Bu fotodakilerin yazıdaki eleştiriyle bir ilgisi yoktur :))


Hiçbir kabilenin, değil yabancılara, birbirlerine bile yurtlarını satmaya hakkı yoktur.




























