Hiçbir kabilenin, değil yabancılara, birbirlerine bile yurtlarını satmaya hakkı yoktur. 
Buca yöneticileri, hafta boyunca Ordulu insanların mertliğinden dem vurdular, Karadeniz insanının şaibeye bulaşmayacağından söz ettiler, “Ordu bize karşı nasıl oynadıysa Adanaspor’a karşı da öyle oynamalıdır” dediler… Bunlar iyi niyetli sözler gibi görünse de altında yatan psikolojik yıldırma hareketiydi ki meyveleri maçta görüldü… Maçı Serkan anlatırken arka plandan sürekli “Bir baba hindi” tezahüratı geliyordu Ordu tribünlerinden…
Bir kentin onurunu silah olarak kullanmak, insanları tahrik etmek, Buca yöneticilerinin uzmanlık alanı olmuş artık… Bizimle oynayacakları maç öncesi hakemleri tahrik ettiler, federasyona yüklendiler, kamuoyu yarattılar ve verilmeyen bir penaltıyla mağlubiyetten kurtulup üstüne bir de galibiyet aldılar…
Adanasporlu futbolcular ve yöneticiler ise söylenenlere, yapılanlara kulak asmayıp işlerini yaptılar… “Şampiyonluktan vazgeçeriz; ama onurumuzdan asla” dediler… Ve bugün tahrik edilmiş, kışkırtılmış olarak karşılarına çıkan ve üstüne bir de galibiyet golünü bulan Orduspor karşısında üç puanı dişleriyle tırnaklarıyla söke söke aldılar…
Bu saatten sonra, ikili averajmış, ipler hala Buca’daymış, bunların hiçbiri önemli değil… Çünkü Kaplanlar, onur savaşını kazanıp gönüllerde şampiyon olmuştur gayrı… Kazanmak için her yolu mubah görüp, kurumları, takımları, kentleri tahrik ve taciz edenler ise insanlıktan alamadıkları nasiplerini bırakın şampiyonluktan alsınlar…
Ha bu arada, onların silahını kullanmak zor değildir, çok da kolaydır… Örneğin bugün itibarıyla, Kayseri Erciyes’in dürüstlüğüne inandığımızı, bizden aldığı beraberliği Buca’dan da alacağına emin olduğumuzu, iki takım yöneticileri arasındaki siyasi kardeşliğin futbola yansımaması gerektiğinden falan söz edebiliriz… Ama gelin biz, geçen yazımızda söylediğimiz sözü tekrarlayalım ve Karabük maçına odaklanalım: “şeytan kuyu eşer; o kuyuya döner kendi düşer”
Fatin Murat SEFERBEYOĞLU