Hiçbir kabilenin, değil yabancılara, birbirlerine bile yurtlarını satmaya hakkı yoktur. 
Bir Alevdir Adanaspor (II)
Önceki yazıya böyle başlamıştık DİSKİ maçı galibiyetinden sonra. Bunu bize söyleten 3-0’lık galibiyet elbette. Radyodan dinlediklerimiz filan. Eh, güzel de bir galibiyetti. Neyse, o yazdıklarımızın arkasındayız. Ama hakikaten bir alevdir Adanaspor! Dışarıda da, içeride de… Lakin içerideyken kendini ve bizi yakan…İşin doğrusu kolay bir maç olur diye düşünmüştük. Düşünüp istemek yetmiyor, karşıda maça asılacak bir rakibin de olduğunu hesaba katmak gerekiyor. Maç oynanmadan alınmaz ki. Ha, alınanlar vardır ve fakat böyle ilişkiler bizim tarzımız değildir. Buradan lafı maçı çığırından çıkaran hakeme bağlamayacağız. Biz kötüydük. Kaptan Yılmaz vakitsiz ve gereksiz kartlar gördü. Kaç oyuncumuz sarı kart gördü sayamadık. Her yerde tel tel döküldük, yediğimiz gollerde bariz hatalar yaptık vs… Netice itibariyle bu maçı biz kendimiz verdik. Ama dedik ya, bir alevdir Adanaspor! Varsın yaksın yahu, varsın yaksın; fakat yokluğuyla değil varlığıyla yaksın.
