Hiçbir kabilenin, değil yabancılara, birbirlerine bile yurtlarını satmaya hakkı yoktur. 
Cumartesi
Bugün cumartesi,
Tatlı başlangıcı hafta sonunun. Aslında buna cuma akşamını da dâhil edebiliriz, yani cumartesilerin bir parçasıdır cuma akşamları okul veya iş dönüşleri.
İnsanoğlunun en çok sevdiği gün.
Kalfa ve çıraklarda haftalık alma günü.
Belki sevgiliyle buluşma günü.
Bazen bir maç günü, seyircili ama, örneğin Adanaspor-Konyaspor maçı, akşam saatlerinde tatlı bir sonbaharda, cumartesi günü serinliğinde… off…
Diğer günlerin; pazartesilerin, salıların veya perşembelerin tutulduğu, âşık olduğu gün…
Salı onun için bileklerini keser, Perşembe rakıya vurur kendini, Çarşamba zaten kayıptır, Pazar, ah kaçırdım elimden onu der. Pazartesi onun için efkârlı şarkılar söyler, Cuma bir parçamı sana veririm der.
Bugün cumartesi. Gün keyfince olmalı.
O zaman şu alıntıyla bitirelim:
“(ne güzel bir gün bu
birkaç şiir, bir öykü
biraz müzik, belki sessizlik / biraz keder...
n’olur bitmesin gün bugün ...)
aslında
cumartesidir bende keder
- ki kalır -
gün
biter ...”