Hiçbir kabilenin, değil yabancılara, birbirlerine bile yurtlarını satmaya hakkı yoktur. 
Hakiki Taraftar
Tribünde Hep Sen Ol
Tulumunu giyer gelir
Tırnaklarında makine yağı
Cebinde isli üstübü
Dizlerinde sanki bir sızı nasırlarında yılların izi
Maraton tribündesin elinde peynir ekmek gelirsin
Sen ki yüz yıldır gelirsin
Oralarda, sokakta, otobüste
Bak fabrikalarda
Ah, hiçbir yerde görünmezsin
Görmeyiz, bilmeyiz seni
Gelir, geçer, gidersin
Futbol evrilmesin lakin paraya, müşteri olmasın Taraftar, işçi tulumuyla sen ol maratonda Güney’de
Yeter ki bilete ayırdığın, son paran olmasın
Bir kalbin olsun, bir cismin
Bir sen ol, en çok sen ol…
Sen ki emeğin en eski şehrisin, bilirsin
Atölyelerden, fabrikalardan, yollardan aksın Gelsin çıraklar, kalfalar, ustalar
Ayrı hayatlardan aynı sevdaya gelsin Turuncu bir Şenliğe, bağbozumuna öğrenciler formalarıyla Gelsin; marabalar gelsin, köylüler, inşaatlardan Ameleler gelsin, ben geleyim kol kola, yan yana Dionyzos Efendimiz gelsin, şu koca oyun tanrısı
Ölülerimiz karşılasın Eski Köşe’de
Sami, Faik, Rafet, Hakan
Kayhan, Nejat, Yahya gelsin
Kalbimize yakın tuttuğumuz Gündüz Hoca
Avni Usta, Necmi Abi
Tribün hatıralarıyla gelsin
Kassap Zihni hiç gitmesin gelsin varsın kızsın Bana, ömrümüzden çekip gitmesin
Ama tribünde hep sen ol çatlamış eller, patlamış Avuç, yaralı nasır dizlerinde belki bir sızı Hatıralarında yılların izi
Portakal bahçelerinden, pamuk tarlalarından gelsin kendini hep yeniden var eden şehir bir eski şarkıyla gelsin
Sen İnce Memed’sin, Dadaloğlu
Fermanı padişaha bırakıp dağlarla bir olan gelsin
Elinde zeytin ekmek, tulumunla gel
Varsın saha çamur olsun
Hava yağmurlu, tribün boş
Varsın hep rakibe çalsın hakem, top bizi sevmesin
İsterse gol olsun kalemizde her atak
Biz galipken varsın tatil edilsin maç
Âlemin zulmüne inat yine barikatlar kurulsun…
Sen gel
Zira
Bir futbolun haysiyeti tribünde saklıdır
Mabediyken orası, hem ar damarıdır…
___________________
Şimdi Futbol
Bir Taraftar İmgesidir Adana’da
On Yedinci Şiirin Hikâyesi
Bir Adanaspor maçında tribünde tulumuyla ve elinde peynir ekmekle bir işçi vardı. İlhamı o sahne verdi. Ve devamında soru şöyleydi: Tribünün gerçek sahipleri kimlerdir ve futbolun? On yedinci şiir bu sorunun bir cevabı olsun. Bu, soruyu alıp memlekete uyarlamanın da bir cevabı olsun bre!
Not: aşağıda da bahsettiğimiz gibi DS'li arkadaşlar o fotoğrafı çok sevip sahipleniverdi: )) Ne diyelim, sağlık olsun!