2011-01-31 22:57:11
derdimizi kadıya anlatalım

Bermuda Şeytan Üçgeni

Bu Bermuda Şeytan Üçgeninin köşelerini biliyorsunuz aslında. Ama ben yine de açık açık yazayım. Osman Ö, Bülent ve Tolgahan’dır. Ah ulan. Dert sahibi ederler adamı. Ama ne diyelim ar damarı çatlamak böyle bir şeydir, bakınız Osman Ö.

Yazmayım dedim, nasıl olsa hafta boyunca yazdık olacakları. Müneccim bilmem neyi yemedik, lakin görünen köy de kılavuz istemez.

Adam, sözün gelişi, o kadar acizdi ki 3. oyuncu değişikliğini yapamadı bile. Sebep, kulübeyi boşalttı be. Truva atı, dediydik. Bakın, 3. oyuncuyu sokamadı sahaya. Takım mücadele ederken, Osman’ın kaptanları hariç mücadele ederken, kaleci kapattığı köşeden üstelik kurdurduğu barajdan golü yiyor, diğer çocuklar o şuursuz mücadele içinde demoralize oluyor, (şuursuz diyorum, çünkü takıma o şuuru verecek bir taktik veya teknik kulübede yok,) Osman Ö. Oyuna Sami’yi çıkararak müdahale ediyor. Kaptanı duruyor. Sebep? Yahu ben ne bileyim. Sonra kaptanını, ki onun kaptanıdır bizim kaptanımız filan değildir, işte sonra o beyefendiyi çıkarmak aklına geliyor.

Ama üçüncü oyuncuyu alamıyor, çünkü kulübeyi boşaltmış, kalanlara da demek güvenmiyor. Yazık, ayıp, günah… Adanaspor, tarihinin en utanç verici günlerini yaşıyor ne yazık ki. Sebep? Basiretsizlik. Önce kulübenin sonra da yönetimin, yani o kulübeyi başıboş bırakan yönetimin. Bundan sonraki tüm olumsuzlukları sorumlusu asla taraftar değildir artık, kimse de bu tarafa laf etmesin. Bundan sonraki tüm olumsuzlukların sorumlusu Osman Ö ve yönetimdir. Oturup özeleştirilerini yapsınlar. Yapamıyorlarsa da sırtımızda demir dövmesinler.

Neyse, yine neyse...

Yazmayıp boş geçecektim bu maçı, yok sayacaktım, derdimle kalacaktım. İçim kan ağlayacak, kan kusup kızılcık şerbeti içtim diyecektim. Ama bizim beraberlik golümüzden sonra bir sahne vardı ki yazmazsam olmazdı. Sahne şudur, büyük harfle yazacağım devamını efkârım anca diner veya belki diner, hatta dinmez:

GOL ATTIK, BÜLENT BEYEFENDİNİN KANADINDAN GELEN BİR ATAKLA. YANİ ONUN YOKLUĞUNDA. SONRA NE OLDU? ŞÖYLE BİR SAHNE OLDU: ONUR DEMİRTAŞ, TA KALE ARKASINDAN GELDİ SEVİNMEK İÇİN. PEKİ BEYEFENDİ NE YAPTI? BİR KONSOLOS EDASIYLA OTURDUĞU YERDEN KILINI BİLE KIPIRDATMADI. SEVİNMEDİ. SEVİNMEK İÇİNDEN GELMEDİ. ÇÜNKÜ ONUN ADANASPORLULUĞUNUN ÇAPI YETMEZ O UMUT GOLÜNE SEVİNMEYE. ÇÜNKÜ ADANASPOR BUNLARIN UMURUNDA BİLE DEĞİL. BUNLAR FENA PROFESYONEL. TAKIM AŞKI YALAN. PALAVRA. İNANMAYIN.

MAÇI KAYBETTİK, FAKAT İÇTEN İÇE SEVİNMESİN, ONUN YOKLUĞUNDA YENİLMEDİK. EKÜRİSİNİN, PARDON EKÜRİLERİNİN MARİFETLERİYLE YENİLDİK.

DİĞER OYUNCULARIMIZA SEVGİMİZ VE HÜRMETİMİZ YİNE BAKİDİR.

VE FAKAT, ADANASPOR AHLARIMIZLA VE VAHLARIMIZLA O BERMUDA ŞEYTAN ÜÇGENİNDE KAYBOLMAKTADIR.

MEDET YARAP…

Veya derdimizi kadıya anlatalım, çünkü dinleyen yok...

Yazar: Editor