2014-03-21 14:21:19
down sendromu farkındalık

12

Tribünlerde Bir Baltalı İlah

Yahya

Eski ahşap kapalıda

Hani tahtadan direkler

Tribünler düz, koltuksuz

Orada hep ceketiyle bir Yahya

Hep güzel, hep güleç

Öfkesi bir sabah yeli

Öfkesi bize şenlik...

Rüzgârla, yağmurla

Yel değirmenleriyle dost

Sesi uğultularda bir adam

Kâbusudur hakemlerin

Hepsi birer kötü adam...

 

Tribünlerin Zagor’u

İntizarıyla

Adana’da

Bir Baltalı İlah...

Herkes hata yapar

Yahya affetmez

Say ki Romalılara sesleniyordur Antonius

“Adanalılar, dostlarım!

Şu sahada gördüğünüz kara gömlekli

Bir alın terinin hırsızıdır!”

Yani bir zulmü anlatır

Bilirdik, Yahya’nın aklından geçen bunlardı

Diyemezdi anlardık...

Tribünlerin birinden bir Yahya geçti

Kendi lisanında

Geçti gitti…

 

Sanki tarifesiz bir tren anonsunda

“Sevgili Adanasporlular,

Kapalı müdavimlerinden

Bir güzel taraftarımız Yahya

Hayata veda etmiştir”

Kalktık alkışladık…

 

Peki, bir Yahya’yı

Tribünlerden

Başka nasıl uğurlardık?

______________

Şimdi Futbol

Bir Veda İmgesidir

Adana’da

_______________

Down Sendromlu bir taraftarımız vardı: Yahya (tribündeki adı Dilsiz Yahya).

Dünyanın en sakin ve aynı anda en hiddetli adamıydı. Konu Adanaspor olunca, tahammül edemediği şey, takımın hakkının yenmesiydi, hiddet dediysek onun tatlı öfkesiydi. Bu manada ondan en çok hakemler çekmişti. Muhtemelen gıyaben... Böyle...

Onu hikâye eder on ikinci şiir. 

Bu şiirde, mümkün olduğunca, bir güzel Yahya, lisanına uygun bir şekilde anlatılır olmuştur...

Yazar: Editor