Hiçbir kabilenin, değil yabancılara, birbirlerine bile yurtlarını satmaya hakkı yoktur. 
Hüsran
Başlığa bakıp da hüsranın takıma dair olduğunu düşünebilirsiniz. Olabilir, çünkü Adanaspor bugün sezonun en kötü futbolunu oynadı, bu da olabilir. Ama hiçbir sonuç nedensiz değildir, cezalılar ve sakatlıklar zaten dar kadroyu iyice yıprattı.
Ben biraz romantik baktığım için meseleye her futbolcu diğerinin yerine oynayabilir diyordum, demek öyle değilmiş, bu da olabilir. Yanılmak bu hafta bana mahsus olsun. Buca maçını oynayıp kaybettik, Giresun maçını koparacağımız anlarda bir dizi talihsizlikler sonucunda golcümüzü ve ritmimizi yitirdik ve bir türlü de toparlayamadık oyunu ve öyle kaybettik.
Her şey tamam da peki taraftar ne iş yapar? Takımını destekler değil mi? Maç boyunca olmasa da bir devre, o da olmasa da yarım saat filan destekler… Yahu hiçbir şey yapmasa da oturup çekirdeğini çinter… Seyrine bakar… Ama rakibin gol atmasını istemez herhalde, rakibin ataklarını alkışlamaz, takımının moralini bozmaz. Sahaya laf atmaz, takımı ateşlemek için çabalar, üçüncü dakikada futbolcusuna sövmez. Evet, bir grup taraftar hakikaten çabaladı, sövenleri uyardı, taraftarlık bilincinden yoksun o yığınla da boğuştu adeta. Ne yazık ki çabasını bir tribün desteğine dönüştüremedi. Onlara selam olsun, fakat Adanaspor tribünlerinde olmaması gereken “seyirciler” kendi egolarını her şeyin üstünde tutup hem tribünü hem de takımı bozuyorlar. Kimsede heves heyecan bırakmıyorlar. Sahada gencecik insanlar var olumsuzluktan kolayca etkilenecek, ama bahsettiğim o kitle ki maratondan söylüyorum bunu o tribüne dağılmış bir kitle binlerce insan içinde belki 700- 800 kişi hiçbir şeyi umursamadan ve hiçbir değer yargısına da sahip olmadan onca emeğin yok olmasında başrol oynuyorlar. Mümkünse o tarz taraftar tribünde olmasın, ama hiçbir takımın tribününde öyle ilkesiz ruhsuz adeta Truva atı olan taraftar hayır “seyirci” olmasın. Maç sonunda kaybetse de “takımını alkışlayacak” bir taraftarlık bina etmeden kalıcı bir başarıyı yakalamak hayal olacaktır. Ne yazık ki Eskişehir’e, Bursa’ya daha çok bakacağız gıptayla. En son öyle bir noktaya geldi ki, gerçek Adanasporlu budur diyeceğimiz bir taraftar hemen yanı başımda kederle “bu taraftara bu takım çok bile” deyiverdi. Bu cümle de yazının ana fikri oldu, asıl hüsranın da nerede yaşandığı kanaatimce son nokta oldu…
Yazık, takıma değil ama “o sahte taraftara” inancımı kaybettim…
"Son" fotoğraflar yarın foto-yorum'da...