2011-12-27 19:29:10
el kapıları

Almanya Acı Vatan

http://cevdetalbay.files.wordpress.com/2011/01/goc2.jpg

Bir Almanya yazısı olsun bu, biraz puslu! (Özelde Almanya ve tabi ki genelde bir "gurbet" yazısı. Bizi çok uzaklardan takip eden tüm arkadaşlara selam ederek...)

“Almanya acı vatan 
Adama hiç gülmeyi 
Nedendir bilemedim 
Bazıları gelmeyi diye başlar Ruhi Su’nun şarkısı. Kederli bir şarkıdır.

Bir ulusun acı gerçekleri saklıdır o Almanya’da; halkına bakamayan, insanlarını dünyanın yabanında çalışmak zorunda bırakan bir devletin utancıdır aslında acı vatanın sureti.

Araf’ta kalmış, ne oralı ne buralı birkaç kuşağın dramatik hikâyeleri vardır çoğunda.

Kimin orada bir yakını yok ki? Dolayısıyla, çokça tanık olduğumuz yarısı burada yarısı Almanya’da duran hayatlardır söz konusu olan.

Bırakıp gelen Tekin çokça anlatır; özetle, buradan anlaşılabilecek bir hayat değildir oradaki, yaşanmaz, 20 yıl nasıl dayandım bilmiyorum, der.

Fazıl Hüsnü Dağlarca birkaç dizede aktarır dramı:

“Gün ışır ışımaz, alın yazımız parlar,  
Ne alın yazısı,  el yazısı be!  

Sökemeyiz ki biz, ilkokul aydınlığı bile gösterilmeyenler  
Biz, pis yöneticilerin mutsuz kişileri,  
… 

Sığmazken atalarımız güne, yarına,  
Düşmüşüm ben, düşmüşüm ben el kapılarına”

Almanya şiirleri, öyküleri, romanları, filmleri olanı anlatmaya yeter mi?

Veya gideni geri verir mi Almanya acı vatan?

Birinin gençliğini, diğerinin kaybettiğini, geride kalanları, çocuklarının göremedikleri o çocukluk günlerini, güneşi, bir hatırada kalan portakal bahçelerini, tozlu köy yollarını, suna boylu sevgiliyi…  

Not:

Fotoğraf: Almanya'ya ilk resmi Türk işgücü göçü. 31 Ekim 1961 

Dinlemek isterseniz: Ruhi Su / El Kapıları 

Yazar: Editor