Hiçbir kabilenin, değil yabancılara, birbirlerine bile yurtlarını satmaya hakkı yoktur. 
Takım Arkadaşlığı
Cantona: ‘Her zaman düşündüğünden daha fazla olasılığın vardır. Çok sıkıştığın zamanlarda takım arkadaşların olduğunu unutma. Onlar senin takım arkadaşların, onlara güven’. der.
Dünkü maç bu sözü doğruladı.
Adanaspor tüm arkadaşlık hatlarıyla bağlantı kurdu sahada ve maçın ilk dakikasında itibaren maçın hâkimiydi. Ve birçoğumuzun, bunu içtenlikle söylemeli, beraberliğe razı olduğu maçta tam bir Adanasporluluk direnci gösterdi. Son düdüğe kadar…
Düdük deyince, Altay maçının hakemi gelip bu hakemden hem insanlık hem de hakemlik dersi almalı. Maç nasıl yönetilir ve sahadakiler ve saha dışındakiler nasıl kontrol altında tutulur, insan ve adam nasıl olunur, nasıl adalet sağlanır bunların hepsini ve çok daha fazlasını o Özgüç Türkalp İlker Meral’den öğrenebilir. Sanırım İlker Meral meslektaşlık hatırına bu işi yapar, gitsin bir görüşsün. Düdük olmak ve hakem olmak arasıdaki farkı öğrensin.
Önce Kemal Hoca eksiksiz yönetti bu hafta takımı hatta maçı, rakibi bile kendi oyunumuzu onlara kabul ettirerek bir anlamda yönetti.
Sonra futbolcular…
İnanın hepsi kurulmuş bir makinenin parçaları gibi uyumluydu birbiriyle. Rakibe bir tek pozisyon bile verilmedi, duran toplardan doğan karambolleri saymazsak…
Metin solda bir adam bile kaçırmadı. Ya Anıl… Merkezde oynayarak “yerim burasıdır” diye bağırdı adeta. Bir tek rakibe ve topa aman vermedi. Adamcağızı sol beke mahkûm ederek futbol hayatıyla ve kendine olan güveniyle oynamaya başlamış eski hoca. Neyse ki Kemal Hoca bu gidişata dur diyecek gibi…
Sinan bir futbol kumaşı olduğunu gösterdi, attığı gol pratik düşünmenin ürünüydü ve gayet şıktı.
Kbong… Yoktan var etti ikinci golü ve takımı rahatlattı. Oyuna 5 dakika ağırlığını koysun yeter. Ki bu maçta da çok daha fazlasını yaptı.
İlyas için şu notu düşmek şart: Tamam, eski gücü olur olmaz. Kendi istediği tempoda da oynayamıyor olabilir ama bir futbolcu kendine “ısrarla ve sürekli” verilen bir formayla nasıl “aynı zamanda” bir haysiyet mücadelesi verilir onu gösteriyor. Bu da bir takım için bir kazançtır.
Peki, ya Fevzi?
Adanaspor’un Arda’sıdır. Goldeki isteği, hırsı, mücadelesi, zekâsı Fevzi’ye olan saygımızı artırdı ve hep artırıyor.
Şimdi seyircisiz Erciyes maçı ne olur bilmem, ben hala bu maçın keyfini sürüyorum.