Hiçbir kabilenin, değil yabancılara, birbirlerine bile yurtlarını satmaya hakkı yoktur. 
16.05.2010/ Sabah… Elemeler için son yirmi dört saate girdik… Konya maçı için geri sayım başladı… Bizdeki heyecana, Süper Ligdeki şampiyonluk mücadelesi eklenince gergin bir pazar sabahına uyandım…
Öğleye kadar internette dolaştım… Adanaspor haberlerine baktım… Süper Lig heyecanı dinmek bilmedi… Gönlüm Bursaspor’dan yana… Anadolu ateşi bir yerlerde yanmalı artık… Dört takım arasında -1983–1984 sezonundan beri de Üç takım arasında- el değiştirip duran şampiyonluk yeni yüzler bulmalı, yeni renklerle kucaklaşmalı…
16.05.2010/ Akşam… Saatler geçmek bilmiyor… Belediye, Adanaspor taraftarı için 14 otobüs vermiş! Aman Beyler, buna lütuf, hangi dağda kurt öldü… Olası bir şampiyonluktan pay çıkarma sevdasında mısınız yoksa… Konya ve İzmir belediyeleri kentlerini İstanbul’a taşıdılar… Siz gaflet uykunuzdan yeni mi kalktınız! Yoksa kentin öz çocuğu(!) Demirspor’a yapacağınız büyük yardımların yerini mi yapıyorsunuz!
Adana takımları arasında ayrım yapmam diyen bir arkadaşım, Demirspor-Belediye Van maçına gitmişti… Maç dönüşü lafladık biraz… “Anlamıyorum” dedi, “tribünlerde doksan dakika Konya lehine tezahüratlar yapıldı ve Adanaspor’a küfredildi…” “Ateşi ve ihaneti gördük” dedim yalnızca…
Başımı gökyüzüne kaldırınca bulutların renginde gördüm turuncuyu… Bir ateşin başlangıcıydı sanki… Gece Anadolu ateşini yaktı Bursa… Bir devrim yaptı… O bulutlar vermişti haberi… Futbolda devrim ateşiydi yanan… Ve 17 Mayıs’ta Ali Sami Yen’de başlayacak devrimin rengindeydi bulutlar…
Her maçlarında bize küfretse de aynı kentin çocukları; gizliden gizliye başarımızı istemese de zat-ı ekâbirler(!) elemelerde çok şanslı görmeseler de yazar-çizer takımı bizi, rüzgâr bizden yana esmeye başlamıştır gayrı… Bursa’da başlayan Anadolu ateşi Adana’nın göklerini sarmıştır…
Vira o zaman!
Fatin Murat SEFERBEYOĞLU