Hiçbir kabilenin, değil yabancılara, birbirlerine bile yurtlarını satmaya hakkı yoktur. 
7 Temmuz itibariyle Kaplanpenche 1. yılını doldurdu ve 2. yaşından gün almaya başladı.
İlkelerimizi ilk yazımızda belirtmiştik ve mümkün olduğunca bu ilkelere bağlı kalarak yazdık. Arada dilimizi ısırmadığımız anlar da olmuştur; ancak bunlar da adabınca gerçekleşmiştir.
“Adanaspor’a soldan destek” diye not da düşmüştük. Politika, siyaset biz farkında olalım veya olmayalım hayatın her alanına sinmiştir. Bunun olumlu, olumsuz yanları elbette olmuştur oluyordur. Fakat hayata nerden baktığını tutarlı ve kendi felsefesine uygun bir biçimde göstermenin hiçbir sakıncası, zararı yoktur. Yeter ki amaç bu ülkeyi her şeyiyle bir adım daha ileriye götürebilmek olsun.
Uzunca bir zamandır siyaset de tekelleştirilmiştir. Kitlelere kendini ifade edebilme hakkı yalnızca belli fikirlere tanınmış, verilmiştir. Bu biçimde tek yönlü beslenen(!) ülkemizde fikri bir vitamin eksikliği baş göstermiştir. Vitamin eksikliği deyip geçmeyin; uzun vadede türlü hastalıkların, fena hallerin anasıdır bu zafiyet.
Bu manada, sporun özellikle futbolun içinde de deli gibi siyaset varken “biz de buradayız” deme ihtiyacı duyduk. Her fikirden olduğu gibi solcu Adanasporlular, Adanasporlu solcular da vardır. İnsanı ile iç içedir. Tribünlerdedir, emek verir, çalışır dedik.
Bu bir yıl içinde bizi beğenen veya beğenmeyenler olmuştur. Önce mesafeli yaklaşıp sonra Adanaspor camiasının bir parçası olarak kabul edenler de olmuştur, ne gerek var diyenler de. İyi oldu şu sanal âlemde farklı bir yaklaşım, bir renk getirdi diyenler de…(Bir kere, bir tribün hareketi hiç değildir Kaplanpenche, olmayacak da. Zaten takımına “durması-olması gerektiği yerden” güzel ve olumlu bir destek veren, Adanaspor’un önüne geçmeyen, geçmeye çalışmayan bir grup var: Turbeyler…)
Her düşünce “kendini ifade edebilme becerisini” gösterebildiği sürece değerlidir. Bu, usulen söylenmiş bir laf değildir bizim için. İnanıyoruz buna; çünkü farklı yaklaşımlar bizim zenginliğimizdir, hem bireysel hem de toplumsal anlamda. Yoksa o, fikri vitamin eksikliği eleştirisinin hiçbir anlamı kalmaz.
(Bu süre içinde Kaplanpenche’nin şeklini hiç değiştirmedik. Yalnızca zamanla kategorilere ayrı ayrı renkle verdik. Bu, sayfayı bir monotonluktan kurtarır, diye düşündük. Bizce iyi de oldu. Bunun dışında sayfamızda hiçbir değişiklik yapmayı düşünmüyoruz. Bu görünüşün de bizle özdeş bir tarz olmasıdır amacımız.)
Bildiğiniz gibi sadece Adanaspor veya futbolu yazmadık. Şiirlere, hikâyeciklere, güncel olaylara da yer verdik. Bu içerikte yazmaya da devam edeceğiz. Ayrıca, sayfayı güncelleme konusunda izleyenlerimizi pek beklettiğimizi düşünmüyoruz. Hemen hemen her gün yazdık. Bazen günde birkaç yazı ekledik. Arada yazmadığımız zamanlar olmuştu ancak bu bizden değil koşullardan kaynaklanan bir sorundu. Yoksa yazacak bir konumuz hep vardı: ))
Foto-Yorum bölümüyle uzaktaki Adanasporlulara maçların atmosferini bir parça da olsa yaşatmayı amaçladık. Dileriz tatmin edici olmuştur. Futbolla ilgili her yazımızı Adanaspor sevgisiyle yazdık. Kimseyle bir ahbap çavuş ilişkimiz yoktur, olmaz da. Bu anlamda ilhamımızı, gücümüzü, cesaretimizi, yazma şevkimizi, inadımızı Adanasporluluğumuzdan aldık. Adanaspor’un menfaatleri için yazdık ve yazmaya devam edeceğiz.
Bu ülkede tanık olduğumuz bizce yanlış, eksik ve ucube olan her şeyi eleştirdik; eleştirmeye devam edeceğiz. Güzellikleri alkışladık, hak edene değerini verdik. Devam edeceğiz…
(Kaplanpenche’ye yaklaşık 15 ülkeden binlerce giriş oldu bu 1 yıl içinde. Bu ilgi artarak devam etti. Dolayısıyla bu durum bize hep yazma, daha nitelikli yazma, mümkün olduğunca nesnel yazma sorumluluğunu yükledi. Kaplanpenche tamamen “yaptığı işten haz alma” anlayışıyla devinmektedir. Hiçbir maddi karşılığı filan yoktur bu işin. Reklâm aramayı, almayı asla ve kat’a düşünmüyoruz.)
Tribündeki, sokaktaki, evindeki, işindeki her insanın kendince doğru, haklı bulduğu bir dünya görüşü vardır. (Bu fikirlerin niteliği kendine göredir -aslında her insan kendi başına bir siyasi parti iken- niceliği en yakın partiye verilen oylarla resmileştirilmektedir.) Ama hayatın içinde bu ayrı fikirleri birleştiren o kadar çok ortak nokta vardır ki (işte Adanasporluluktur, mahalle okul arkadaşlığıdır, ekonomik yakınlıktır, meslektaşlıktır, aynı sınıfın insanı olmaktır…) bu durum ister istemez bizi bir anlamda “kaderleri, kederleri ve sevinçleri ortak olan insanlar” konumuna getirir. Ve son tahlilde tüm bunlar aynı renkler altında çatışmayı değil birlikte hareket etmeyi zorunlu kılar.
Bu 1 yıl içinde emeği, desteği, sevgisi, eleştirisi olan herkese teşekkürler. Hep görüşmek dileğiyle… Kaplanpenche…