Hiçbir kabilenin, değil yabancılara, birbirlerine bile yurtlarını satmaya hakkı yoktur. 
İlk kez bizden çok daha kötü bir takıma yenildik. Yarım pozisyonu olan, ama kelimenin tam anlamıyla yarım pozisyonu olan Karşıyaka'ya 3 puanı bıraktık. Bunları söylerken biz çok mu iyidik veya iyi miydik? Hayır! bir kördöğüşü izledik orta sahada. Hiçbir organizasyonumuz yoktu. Hasbel kader paslaşıyorduk. O da rakip ikinci yarıda 1-0'a yatmak istedi diye oldu. (Bu sözlerden hocayı eleştirdiğimiz de anlaşılmasın...)
Aslında birini eleştirebiliriz buradan, Hüsnü Özkara'yı...
Hani hükümete yeni gelen siyasetçilerin klişe bir lafı var ya; enkaz devraldık! İşte bu söz ondan sonra gelen hocaların rahatlıkla söyleyebileceği ve Hüsnü Özkara'yı bu anlamda suçlamaya bile haklarının olduğu cinsten bir saptama olur.
Transfer-hazırlık döneminin bedelini ödüyoruz. Nasıl bir antrenör hem "hedefimiz mutlak bir şampiyonluk" der, hem de böyle bir orta saha-kadro kurar? Anlayabilen beri gelsin.
Bundan sonra hedeflerimizi iyice küçülterek lige devam edeceğiz galiba takım olarak (yoksa biz bir Adanasporlu olarak tüm duygusallığımızla da olsa hedefimiz yine üst lig diyoruz, o ayrı bir mevzu).
Lakin, bunları içimiz acıyarak yazıyoruz, eğer şu Karşıyaka'yı yenemeden dönüyorsak biz bu halimizle hiçbir deplasmandan puan filan bir şey alamayız. Tek farklı yenilgilerle, fazla sarı kart görmememizle avunup eve döneriz.
Bundan sonra kalan haftalardaki sürprizleri bekliyoruz; ama en nihayetinde mutlak bir Adanaspor sevgisiyle "biz senin her halini seviyoruz bre!" diyoruz... bundan da hiç vazgeçmeden...
(Hüsnü Özkara'ya ince bir sitemimizi iletmeyi de bir borç biliyoruz...yukarıda bahsettiğimiz sebeplerden...)