Hiçbir kabilenin, değil yabancılara, birbirlerine bile yurtlarını satmaya hakkı yoktur. 
Röportajlar
Statta olmayıp da evden takımımızın maçını izlememizin tek avantajı belki de sıcağı sıcağına oyuncularımızın, teknik direktörümüzün veya yöneticilerimizin maç hakkındaki düşüncelerini öğrenmektir. Maçta galip gelmişsek değmeyin keyfimize, oturup saatlerce ne söyleniyorsa dinleyebiliriz... Teri soğumadan yapılan bu röportajlarda futbolcular bazen bizi tebessüm ettirebiliyor.
Seneler evvel o sezon düşmesi muhtemel bir takımın oyuncusunun maç sonu röportajına şöyle başlıyordu:
-“Şiddetle puana ihtiyacımız vardı...”
Ne var bunda şimdi diyeceksiniz, ligin üçüncü haftasında bunu söylediğini belirteyim... Bir dur yahu, ne şiddeti, ne puanı, bir soluklan önce sen değil mi?
Söylenenlere takıldığımız kadar sorulanlara da bazen kafamız takılıyor... Röportajı yapan basın mensubu gerilim yaratmak ister bazı durumlarda, hafiften ara gazını da verir nefes nefese olan oyuncuya,
“Evet, XXXX, bir penaltı pozisyonu vardı, bizler öyle gördük en azından, nasıl oldu bir anlatır mısın?”
Soruyu soran, pozisyonun diğer muhatabına ise, “Şu pozisyonda bir penaltıdan bahsediliyor, sence var mıydı?” şeklinde düelloya davet eder...
Bizim camiaya dönecek olursak aklımda olan bir kaç röportaj hatırlıyorum ama sezon öncesinden, bakın yeni transfer olmuş oyunculara neler sorulmuş:
“Amir bu sezon Adanaspor’da ne yapar?”
“Hayati bu sezon Adanaspor’da ne yapar?”
“Zdravkov bu sezon Adanaspor’da ne yapar?”
Cevapların birbirine benzer olduğunu tahmin edebiliyorsunuzdur, fakat bu cevaplara benzemeyen, beklenmeyen kendine has bazı röportajlar da var ki unutmamız mümkün değildir. Bu röportajlar futbolcunun hayat akışını değiştirebilmiştir, seneler evvel Aykut Kocaman’ın başına geldiği gibi:
"Fenerbahçeli bir futbolcu olarak galip geldiğimiz için tabii ki sevinçliyim. Ama aynı zamanda Trabzonsporlu futbolcu arkadaşlarım adına da bu maçı kaybettikleri için üzülüyorum. Çünkü onların nasıl eleştiriye uğrayacaklarını tahmin ediyorum."
Biz yazımızı yine tebessümle kapatalım, Yiğit Özgür’ün kendine has yorumuyla...
