Hiçbir kabilenin, değil yabancılara, birbirlerine bile yurtlarını satmaya hakkı yoktur. 
Ekonomik gidişata dair her yerden tedirginliğin sesleri çıkıyor. Bazısı iflaslar olur diyor, kimisi işsizliğin daha da büyüyeceğini vurguluyor, bunlar daha iyi günlerimiz diyenler az değil.
Her kriz bir de yönetim ister. Onu iyi idare edebilecek bir yönetim ister. Bu da bir basiret işidir. İyi yönetilmezse o kriz bu defa yönetimin kellesini ister.
Başbakanımız her durumu futbolla somutlaştırır. Biliniyor. Biz de aynısını yapalım. Bir futbol takımında işler kötü giderse o takımın ya oyuncusu, ya hocası, ya da yöneticisi gider. Bu kötü gidişin saha koşullarıyla, hakemlerle, talihle, dış güçlerle vesaire ile ilşkilenirilmesi bile bu hesap vermeyi o ekibin kendisi açısından kaçınılmaz kılar. Ee, taraftarı değiştiremeyeceğimize göre, yani taraftarı ülke dediğimiz tribünden uzaklaştıramayacağımıza göre...
Bunca zamanın gösterdiği de ortada. Bizi yöneten bu teknik kadro (yani Akp hükümeti) bizim ülkenin yükünü çekebilecek çapta değildir. Bu gerçek her geçen gün yüzümüze adeta haykırmaktadır. Bir kısım taraftarı satın almak (yani bildiğiniz o seçim rüşvetleri) işleri çözmez, sorunu gizleyemez, yok sayamaz; mühim olan tüm tribünün (Türkiye'nin) memnuniyetidir. Hiçbir alanda iki pas yapamayanlarla "bu yolda daha fazla yürünemez". Ekonomik, siyasal, tolumsal, sanatsal... manada küme düşmemek için idari bir değişikliğin vakti gayri gelmiştir ve de geçiyordur.
Kongre zamanını bekliyoruz. Nedir o zaman slogan: Taraftar uyuma, takımına sahip çık: ))
