Maçı Bitirirken

- Karşıyaka maçına tekrar bakarsak sakin kafayla, Adanaspor’un ana hatlarıyla olumlu bir profil çizdiğini tekrarlarız rahatlıkla.
- Geçen seneyle hiç karşılaştırmadan diyeyim ne diyeceksem. 90 dakika boyunca kazanmaya yakın bir takım olması en sevindirici unsurdu.
- Tolgahan bu sezonu kotaracak bir izlenim verdi. Bir iki klasik arızası olsa da sonuçta maç boyunca olağan işlerdendi onlar da. Ne panter kalecileri gördük komik hatalarla… Bir de has bir Adanasporlunun kalede olması ayrı bir kazanç.
- İzzet ve Anıl yerlerinde yeterince güven verdi.
- Dün de yazmıştım, Anıl ve Metin sol kanatta çok çekişecek. Ama haddimi bilerek yazayım diyeceğim ya, sanki Metin orta sahada veya deniz feneri olarak dörtlü savuna önünde gerektiğinde iş yapacak gibi.
- Ersan zaten tam güvenle oynuyor ve o güveni de veriyor.
- Recep için önceki yazıdan devam edersem aynı şeyi söylerim, biraz daha hız veya çeviklik…
- İlyas için diyeceklerimi dedim, diyorum.
- Fevzi… Gizli kahraman. Bu yorum yeter…
- Emre bu ligin çok üzerinde bir futbolcu olduğunu bu sezon kanıtlayacak (dilerim yanıltmaz, deyip kendime bir kapı açayım: )).
- Onur Acar için klasik bir ifadeyle tam not diyorum. Oyunu ileri taşıyabilen, oturmuş yerleşmiş bur futbolcu, daha da iyi olacağının işaretlerini verdi.
- Kbong ve Mbilla… Yahu şu son hamle meselesini bir halletsinler, zaten onları Adanaspor’da tutamayız, o kadar iyi olurlar…
- Oyuna sonradan giren Emre Hızarcı ve İlhan için soru işaretleri var, çünkü kendilerini tam anlamıyla gösterebilecekleri yeterli bir süre yoktu önlerinde.
- Son tahlilde bu Adanaspor lig boyunca ilk 6 dışına çıkmaz. Atçıların deyimiyle, “son düzlükte” de ilk 2 için kırbacı vurur.
Artık Mersin maçına odaklanabiliriz…

Hiçbir kabilenin, değil yabancılara, birbirlerine bile yurtlarını satmaya hakkı yoktur.




























