Hiçbir kabilenin, değil yabancılara, birbirlerine bile yurtlarını satmaya hakkı yoktur. 
Buna da Şükür!
Öyle bir maçı geride bıraktık ki zor bir maçtı demek yetmiyor anlatmaya… Geçen yıl izlediğimiz maçlardan sonra böyle bir maç ağır geliyor bize…
Taraftarın uzun süreden beri ilk kez bu kadar az olduğu, olanların da inançsız, coşkusuz olduğu bir ortamda başladı maç… Tribünlerde bulunan pankartlar ve taraftarın alkışlı protestosu damgasını vurdu maça… “Üvey evlat Adanaspor” “Ya hep beraberiz ya da hiçbir şey” “Ruhunla oyna” Bunlara bir de taraftarın “Sahipsiz Adana” tezahüratını eklerseniz, görüntüyü az çok gözünüzde canlandırabilirsiniz…
Geride kalan beş haftada taraftarı ile bütünleşememiş futbolcular bir an önce gol bulma telaşına düşünce paniklediler; panikleyince hatalar yaptılar… İlk yarı boyunca sahada futbol adına bir şey göremedik… Göremedik diyorum çünkü rakip zaten bir puana gelmişti… İkinci yarı, biraz daha toparlanmış bir Adanaspor vardı sahada… Özellikle Ahmet Dursun üzerine düşeni fazlasıyla yaptı; bu güzel oyununu bir de golle süsleyince taraftarın alkışları ile ödüllendirildi…
Kalede Tolga, güven vermekten uzaktı… Özellikle iki pozisyon vardı ki çıkıp çıkmamak arasında karasız kalınca rakibe gol pozisyonu verdi… Rakip forvet uyanık olsaydı, bu maçın sonucu böyle olmazdı ve bu sonucun tek sorumlusu Tolga olurdu…
Bülent, bir türlü istediğimiz kıvama gelmiyor… Beklenen oyununu bir türlü gösteremiyor…
Özgürcan son beş dakika içinde oyuna girmesine rağmen çok istekli ve çalışkandı… Gelecek maçlar için bizi umutlandırdı…
Onur, geçen haftaki büyük hatasını affettirme çabası içinde, didindi, durdu; ama ne yaptıysa taraftara yaranamadı…
Maç başında futbolcuları motive etmeyen suskun bir taraftar; maç sonunda ise taraftarın çağrılarına yanıt vermeyen futbolcular vardı ki birlik ve beraberlik açısından olumlu bir görüntü değildi…
Sonuç açısından baktığınızda tek cümle ile özetleyebilirim Tavşanlı maçını : “nasıl olursa olsun üç puan güzel…”
www.kaplanguncesi.blogspot.com
Fatin Murat SEFERBEYOĞLU