2010-11-23 07:47:18
ö

II.Şiir

 

Garlarda görürdüm onu

 

Belki bir hayal

 

Ya da boş kompartımanlarda...

 

  

Zeytinliklerden bir tren geçer gece yarıları

 

Penceresinde ölü arkadaşlar

 

Terk edilmiş bir istasyonda durur

 

Kimseler inmez

 

Zeytinliklerden trenler geçer

 

  

Bir ayağı tahtabacak, yaşlı otel görevlisi

 

Her basamakta durur çıkarırken bavulunu

 

“Şunu ben alsam” dersin

 

“Ama hayır bayan, benim işim bu”

 

Ne çokmuş basamaklar, dersin içinden

 

Önde yaşlı otel görevlisi

  

 

Yağmur yağar

 

Benim bilmediğim bir zamandır

 

Oturur ağlar

 

Çıplak omuzlarında bir şal

 

Yağmur damlalarıdır, dökülür

 

  

Bir kafede, ölmüş bir adamı bekler

 

Yalnızlık gümüş bir broş

 

Ama ben çok yorgunum der, anlarım

 

Ölü bir adamı kim bekler

  

 

Tarifesiz yolculuklara gider

 

Koridorlarda uyur

 

Rüyasında ona annesi ninniler söyler

 

Gece yarısı bir benzinlikte bulur kendini

 

Ömür hep “gece geçilen şehirler”

 

Ay ışığıdır

 

Yaslanır bilmediği bir ağaca

 

Son sigarasını da yakar

 

Hep tarifesiz yolculuklara mı gider

 

  

Der ki “yorgunum çok”

 

Bilirim, aslında yalnızım der

 

Arkadan televizyonunu sesi gelir

 

“Garip bir hal

 

Sessiz sessiz oturuyorum

 

Sahi sen ne yapıyorsun

 

Portakal ağaçlarına selam söyle”

 

 

Üzerine dökülür şal

  

Çıplak omuzları hala yağmurlardadır

 

Bilirim, anlarım

 

Ne zaman unutsam yağmur yağar

 

  

“Şu kederin birazını ben alsam”

 

“Ama hayır bayan, benim işim bu,

 

Sen bir kafede bekle beni

 

Bir tekila söyle

 

Bir sigara daha yak

 

Gelmezsem yanlış anlama

 

Bil ki çok yorgunum

 

Beklerim telefonunu, ama arama

 

Belki bu gece erken uyurum”

 

Not: Bu şiiri sayfaya yükledim, sonra teknik bir arıza ile birkaç günde yok oldu. Şiirin efkarından mıdır nedir? Yine yolladım işte sayfaya: ))

Yazar: htabakan