2009-12-27 22:48:05
oy dingala dingala...

Bir Mekân

http://ul.gcg.me/files/2009-12/rak__.jpg

Cuma akşamı Ali Cem’le bir rakı içelim dedik. Şehir merkezinde kendi halinde bir ocak başı bulmakta pek zorlandık dersem abartmış olmam. Hani lokanta filan yok değil, ama hemen hepsi gayet “profesyonel” birer işletme hüviyetinde… Ve kebapçılık ruhunu adeta hamburgercilik, pizzacılık zihniyetine devretmiş yerler… Oturmaktan hiç de haz almadığım o mekânların ismini vermeyeceğim şimdi.

Sonra Sular civarına Baba Onbaşılar geldi aklımıza. İndik oraya. Eski Adana’nın restoranlarından bir havayı hala barındıran bir mekân görmek güzel oldu hakikaten (Erkinciğim, evde öyle bir başına şarap filan, bak racona uymuyor... boş geç o işleri, gel burada iç, muhabbet kavi oluyor: )). Şöyle bir yerleşince duvarlarda eski fotoğrafları aradı gözerimiz, Levent Ustaya sorduk, gevrek sesiyle “Bir ara kaldırdım ama yine koyacağım yerlerine.” dedi.

Eyvallah dedik.

Ali Cem, Levent Ustanın üzerinde beyaz bir gömlek ve turuncu bir önlük görünce mevzuya girmekte gecikmedi tabi; “Baba, takım hangisi?”. “İlgim yok ama Adana takımları...” filan dedi. Sonra bizim Adanaspor imamızı anlayınca, “peki, siz bunu  biliyor musunuz?” diye mevzuyu bağladı:

“Oy dingala dingala,

Ordu'yu da koyduk mangala,

Ali, Selahattin ortala,

Bombala Miliç bombala…”

İşin doğrusu yıllar önce duyup da unuttuğumuz bir uyarlamaydı bu. Bunu hatırlamak ve üzerine ikişer tek daha yuvarlamak akşamın son güzelliği olmuştu.

Not: Yanılmıyorsam o türküdeki maçı, karşılaşma 1–1 giderken Miliç’in golüyle 2–1 almıştık. O sezon da şampiyon olmuştuk.

Edit:

Ergün Abi aradı. O maç Orduspor maçıydı, dedi. Ortalayanlar da "Ali, Selahattin..." olacaktı diye de ekledi.

Aslında Levent usta da Orduspor demişti, ben karıştırdım.

Düzeltirim. Özür: ))

Yazar: Editor