Gerçeklerle Doğrular
Gerçekliğimiz: Adanaspor’un hedefi şampiyonluk.
Doğrusu: Öyle bir hedefimiz olamaz, bu halimizle…
Gerçekliğimiz: Adanaspor’un iki kaptanı vardır.
Doğrusu: Adanaspor’un o manada kaptanı filan yoktur.
Gerçekliğimiz: Adanaspor bir kulüptür.
Doğrusu: Ne yazık ki şimdi bu Adanaspor bir takım değildir.
Gerçekliğimiz: Serseri mayın gibiyiz, nerede patlayacağımız belli olmuyor.
Doğrusu: Hal böyleyken o serseri mayın elimizde patlamasın.
Gerçekliğimiz: Adanaspor sahaya her maçta bir 11’le çıkıyor.
Doğrusu: Adanaspor sahaya aslında 11 kişi filan çıkmıyor.
Gerçekliğimiz: Adanaspor’da her futbolcu forma giyiyor.
Doğrusu: Adanaspor’da hak eden, o formayı giyemiyor.
Gerçekliğimiz: Bir hoca takımını tanır.
Doğrusu: Bizim hocalar takımımızı tanımıyor.
Gerçekliğimiz: Bir camia bütünlük arz eder.
Doğrusu: Bizde o bütünlük bu sezon buharlaşmış durumda.
Gerçekliğimiz: Tribün 1. kaptanı yuhaladı.
Doğrusu: Az bile yaptı hatta geç kaldı.
Gerçekliğimiz: Ahmet Dursun kadroya giremiyor.
Doğrusu: O ileri hatta, hatta takımda futbolu en iyi bilen oyuncumuzdur, yani hep oynaması icap eder.
Gerçekliğimiz: Adanaspor, forması ağır bir takımdır.
Doğrusu: O formayı çıkarın bu takım küme düşmemeye oynar, garip dalgalı haliyle…
Not: Takım maçtan sonra tribünün davetine uymadı. Sebebi yuhalanan kaptanı kollamak olabilir. Böyleyse bu çok güzel bir harekettir. Soylucadır. Destekliyorum. Alkışlıyorum. Eyvallah diyorum. Ama o zaman o kaptana iki çift laf etsinler de o kaptan da bir parça takımı, arkadaşlarını kollasın.

Hiçbir kabilenin, değil yabancılara, birbirlerine bile yurtlarını satmaya hakkı yoktur.




























