Hiçbir kabilenin, değil yabancılara, birbirlerine bile yurtlarını satmaya hakkı yoktur. 
Buca Maçı vs
İsmail Eğriparmak yazmış zaten, Buca’dan galibiyetle döneriz diye…
Bolu ve Buca deplasmanlarını yorumlarken 3, 2’den iyidir demiştim bir galibiyet ve bir yenilgiyi ima ederek. 6’nın yarısı gitti. Kalan 3’ü kurtarma derdindeyiz. O hesap da tutmazsa… Zaten deplasman maçlarıydı, der avunuruz.
Çanakkale kupa maçı takıma da taraftara da bir güven verdi sanki. Bunun sebebi sahadaki oyundu, forma şansı bulanların gayretiydi, özellikle Rahman’ın maç sonuna kadar devam eden direnciydi. Habip’e kaptanlık jestinin bir anlama dönüşür olmasıydı, kalemizdeki sürprizdi…
Neticede o kupa maçı, sadece bir kupa maçı değildi; işe yeni(den) başlamanın elle tutulur, gözle görünür heyecanıydı.
Siz buna “her ışığı bir umut sayma” Polyannacılığı da diyebilirsiniz. Eyvallah, derim buna, kabul… Umut yanımızda sevda başımızdayken, benden farklı bir yaklaşım beklemeyin şu saatte: ))
Hoca konusu mu?
Birinci Cevap: “Eyüp Hoca” gayet iyi... Oradan alt yapıya da bakar… Eyüp Hoca ile ilgili geçen sezonki yazımız arşivde duruyor…
İkinci Cevap: “Kemal Kılıç” derim… Onun bizde bizim onda, birbirimizden bir şampiyonluk alacağımız var… Yarım kalan bir sevinç…