Hiçbir kabilenin, değil yabancılara, birbirlerine bile yurtlarını satmaya hakkı yoktur. 
Beyefendice Futbol/Halit Köprülü
Hep sonuçlara bakarız ya, hiç düşünmeyiz o sonuç nasıl ortaya çıkmıştır. Hele tribünde olunca aldanıveririz de; çünkü derdimiz bir an önce gol görmektir. Aldanırız kolayca evet; çünkü işin gösterisine de düşkünüz, artistik iki hareket mest eder bizi. Bu satırlar genel seyirci profilidir, herhalde vaziyet futbolun seyredildiği her yerde benzerdir. Aynı zamanda yazdıklarımız bir özeleştiridir. Futbol bilgimiz ancak taraftar düzeyindedir, bu yüzden de yorumlarımızı haddimizi aşmadan yapmaya çalışırız. Sürç-i lisanlar da olmuştur ya… İşi bilenlerin yaklaşımlarını efendice dinler, okur ve onlardan bir şeyler öğrenmeye çalışırız. Bu kadar girizgâh yeter. Şimdi konumuz Adanaspor’un orta saha oyuncusu Halit.
Arada onu inceden eleştirdiğimiz oldu. Fakat Halit ve zaman gösterdi ki orta sahamızın artık vazgeçilmezidir o. Son Mersin maçındaki sıkıntılar biraz da Halit’in sakatlanıp çıkmasıyla başladı. Yerine giren Fevzi köyüydü demeye getirmiyoruz lafı; sahada durduğu yer ve üstlendiği görev itibariyle konumu farklıdır. Topu tutması, oyuna sokması, defansa yardım etmesi, yanındaki oyuncuları rahatlatması, oyun tıkanmışken yeni bir açılımla farklı bir mevkiye hareketlenmesi yönüyle Halit gizli bir hazinedir. İşini sessiz sedasız yapar, ama sonuçta etkilidir. Seyirci onu fark etmeyebilir. Gösteri futbolu oynamıyor, ama zarif ve etkili futboluyla takıma güç katıyor. Faydası tartışılmaz, başlardaki tutukluğu geçti gitti ve formasının hakkını verir oldu. Galiba o formayı şampiyonluğa kadar aynı istikrarla taşıyacak. Dileğimizdir…