Hiçbir kabilenin, değil yabancılara, birbirlerine bile yurtlarını satmaya hakkı yoktur. 
Anneye Mektup
Kızma anacım, neden arama; karşılıksız sevdim ben Adanaspor’u. Haklısın ekmek, su, para, iş vermiyor.
Kardeşlik, dostluk birlik ve beraberlik öğretiyor tribün bana.
Bir sürü kardeşim abilerim var benim orada. Hani diyorsun ya kavga çıkıyordur.
Ben de sana yalan söylüyorum anne! Evet, kavgalar çıkıyor abilerimiz tutuyor elimizden.
Ölümüne dövüşüyoruz biz anne.
Ölümüne seviyoruz çünkü. Biz farklıyız sokaktakilerden anne.
Polisler biber gazıyla saldırıyor bazen yine de inadına gidiyoruz biz maça anne.
Orada kardeşlerim var anne bırakamam ki onları.
Biz her gece rüyalarımızda beraber oluyoruz onlarla. Hayaller kuruyoruz.
Seviyoruz hepimiz turuncu beyaz olan her şeyi.
Ağlıyorum bazen anne. Yanlış anlayıp sinirlenme hemen mutluluktan ağlıyorum anne.
Bütün stadı turuncu beyaz görüp herkesin aynı anda aynı sevinci paylaşmasına ağlıyorum ben anne.
Bazen sana yalan söylüyorum maça giderken.
Sen o ana yüreğinle biliyorsun ya eve geldiğimde maça mı gittin yine, diyorsun.
Ses çıkartmıyorum işte o zaman anlıyor gülüyorsun ya bana.
Sesin mi kısıldı diyorsun ya anne.
Hiç umurumda olmuyor ertesi gün okula kısık sesle gidip yine de bağırmak geliyor içimden.
Pikniğe gidiyorum deyip de deplasmanlara gidiyorum ya anne.
Gerçeği bilsen kızar mısın bana. Hiç kızma merak etme karnım aç kalmıyor orda.
Çok eğleniyorum otobüslerde başlıyoruz bağırmaya. Deli değiliz biz anne.
Sevgimizi dışarıya yansıtıyoruz biz seviyoruz be anne!
Anlasana anne ben turuncu beyazı görünce kalbim çarpıyor.
Babam olsa onunla giderdim maçlara. . Babam gibi seviyorum Adanaspor’u anne.
Onun yokluğunu böyle gideriyorum belki de.
Stada babasıyla gelen küçük kız çocuklarını görünce gözlerim doluyor biliyor musun?
Ama mutlu oluyorum yine de anne benim gibi olmasınlar diye dua ediyorum.
Sakın ağlama annem kızın tribünde abilerinin kardeşlerinin yanında çok mutlu.
Bak yine maç günü yaklaşıyor. Heyecandan sabırsızlanıyorum.
Söz veriyorum anne Davamdan vazgeçmeyeceğim.