2008-06-29 09:18:00
travma
Latif Demirci (27 Haziran 2008 Hürriyet)
Yazar: Editor
Önce seni görmezden gelirler, sonra seninle dalga geçerler, sonra seninle savaşırlar, sonra kazanırsın.
Hiçbir kabilenin, değil yabancılara, birbirlerine bile yurtlarını satmaya hakkı yoktur. ; Şavni Şefi Tecumseh
*
sol
Hakan Savlı
Bir zamanlar, Burma dağlarında, bir kralın yedi kızı varmış. /Hepsi melekmiş onların, ayışığında yaşarlarmış. /Günlerden bir gün yeryüzüne yıkanmaya inmişler, /dolaşmışlar gölleri, mercan tarlalarını…/kona kona okyanus kıyısına konmuşlar. /Dinlemişler Denizin sesini, zamanın nefesini…/Dolaşmışlar gece pazarında, kayıklar arasında. /Havada yanık karideslerin, haşlanmış pirinçlerin kokusu. /İpek lambalar satan, fil besleyenler arasında… /En küçük melek, Pattaya’da kaybolmuş ./Gece pazarında altı kardeş gözyaşları içinde aramışlar onu. /Ellerinde kanadının ıslak kirli tüyü, /dolaşmışlar nemli masaj salonlarını,go-go barlarını, bu kızı gördünüz mü. /
Bir ablası kuzeye uçmuş, /kışlık sarayın bahçesinde ışığa yalvarmış …/Işığın uzun uzun sustuğu saray avlusunda /çanlar çalarmış ve tütsü yakan rahipler /gölgelerin gözyaşlarını dinleyip onu hatırlarlarmış... /Bir ablası cennetteki eve koşmuş, ama kimse yok… /Avluda meyve ağaçlarının arasında koşan, /uyuyan kralın eteğini tahta bağlayan, /günışığının gül bahçelerinde kanatlarını /sevinçle açan çocuk orda yok. /
Bir ablası orkidelere koşmuş, yağmur süremlerinde, /onu rüyalarıyla oynarken bulurum diye… /kuma üç ağaç çizmiş (bu orman demektir), /sormuş ormana, onu gördünüz mü…/taşlarda dolaşamaz ayakkabısız.. /
Bir ablası insanların gözlerine bakıp durmuş bulvarlarda, /Falangların ardına düşmüş, kirli sokaklardan geçmiş, gördünüz mü bu kızı…/çok uzağa gidemez, melekler yaşayamaz insansız. /Öksüz bir çoban demiş onu gördüm. /Sabaha karşı, şu keçi yolunda… /dedim ki kimsin, dedi ben seni tek düşünenim. /
Sol avcunu yüreğime koydu. /Dedi beni sadece öksüzler görebilir /Çünkü yavrum öksüzlüktür sol. /Ölü bir asker demiş onu gördüm, /dumanlıydı tarlalar, yıldızlar vardı, /ovdu kopuk ayaklarımı, /sol yanımda uyudu… /Dedi seni sadece ben görebilirim. /
Çünkü yavrum kardeşliktir sol. /Yaşlı bir şair demiş, oradaydı. /Bir artıktı hastane odasında. /Yine de gülüyordu…/Çünkü vazgeçmemektir. /Gece pazarında, bütün melekler, koparıp parça parça /dağıtmışlar kanatlarını… artık uçamamışlar. /
Çünkü…vazgeçmektir sol. /Kendinden vazgeçmektir. /Bitti sanırsın… şiirin çağı… Ama suçsuzluk yeniden başlar. /Sen belki çoktan yitirmişindir ışığını /
ama altı kardeş, orada oturmuşlar /dinlerler Denizin sesini /…Yusuf’un,…. Hüseyin’in…/zamanın nefesini /yaklaşan Tsunami’nin hışırtısını…(Chiang Mei Ağustos 2007- Şubat 2008 Umuttepe)
**
**
Önce Zeytin Ağacı Vardı
Önce zeytin ağacı vardı / sonra dağlar oldu, tepeler çıktı, göller doğdu / zeytin ağacı zaten vardı evrilirken kuş, kedi, böcek, balık, insan / orada duruyordu binlercesi sonra ovalar oldu, vadiler, rüzgârlı bayırlar / asma bahçeleri de vardı ve Efendimiz Dionyzos, şu koca oyun Tanrısı, Zeus bile sonra idi Morpheus Demeter Afrodit, en son Hades geldi / sonra bağbozumları oldu şenlikler, meşe gürgen çınar sedir selvi çam hep zeytinden sonra geldi / ki şuracıktaydı kendisi / aşk ölüm keder neşe / kâğıt kalem mühür / mürekkep de sonra geldi sonra geldi / Önce zeytin ağacı vardı, ötekiler sonra geldi…
**
**
Nükleer Santrallere Bir Dur De!
**
"hasta siempre"
*
*
'GÜNDÜZ TEKİN ONAY' için
Gölgesi Ağır Adam
ömür beyaz bir gemiyken/ belki bir isim mırıldandı/ öyleyse, bize kalan// koca bir ömürden sonra// zarif bir armağandır bu.../ sessizce ağlıyorlardı/ rüzgâr vadiye çimen kokularıyla iniyor/ ağıtlarla akıyor, nehir boyu atlarla/ ormanda bitiyordu/ tütsüler, defneyaprakları, karanlıktan kalmış meşaleler, yanık tahta kokusu/ kulaktan kulağa fısıldıyor/ akmeşeler, bin yıllık gürgen, yabanıl otlar, eksilmiş dans/ gündüzdoğumu/ güzel bir ömrün hatırası bu/ güneşten kopup gelmiş/ turuncu bir gündoğumu
**
RED'in Ocak 2012 (64.) sayısı gazete bayilerinde ve kitapçılarda...RED / balans ayarı bozulanlara da bire bir...Ayda tek draje... Reddetmenin tüm halleriyle... RED...
REDdetmekten değil, geç kalmaktan kork!
*
Bulmalı İzlemeli
Smoke(Duman)
Filmden, can alıcı son bölümü izlemek için tıklayınız.
En yalın insan hallerine dair çarpıcı ve incelikli bir film Smoke yani Duman.Paul Auster'in enfes senaryosuyla..
Akdeniz (Mediterraneo)
Filmin güzelim müziği eşliğinde fragmanı izlemek için tıklayınız.
2. Dünya Savaşında İtalyan ordusundan küçük bir birlik işgal için bir Yunan adasına çıkar.Savaşın anlamsızlığı, arkadaşlığın anlamı...Biz anlatmayalım ama siz izleyin...
*
İşte böyle Laz İsmail / Mesele esir düşmekte değil / Teslim olmamakta bütün mesele
Nazım Hikmet
*
seninle bir bütün olabilirdik, hoşça kal canımın içi hoşça kal, hoşça kal iki gözüm hoşça kal (hiçbir ikiyüzlülüğe bulaşmadan diyoruz ki Ahmet Kaya'yı seviyoruz.Linç edilmesine sebep olan sözlerin daha radikallerini öyle muhteremler sarf etti ki şaşırdık aldık. Hala da ediliyor. Biz de onun şarkılarını hala dinliyoruz. Daima merhaba, Ahmet Kaya!)
*
BEN HAYATTA EN ÇOK BABAMI SEVDİM
Ben hayatta en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpı bacaklarıyla -ha düştü ha düşecek
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Bilmezdi ki oturduğumuz semti
Geldi mi de gidici - hep , hep acele işi
Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi
Atlastan bakardım nereye gitti
Öyle öyle ezber ettim gurbeti
Sevinçten uçardım hasta oldum mu,
Kırkı geçerse ateş, çağırırlar İstanbul'a
Bi helallaşmak ister elbet , diğ'mi oğluyla!
Tifoyken başardım bu aşk oy'nunu,
Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu,
En son teftişine çıkana değin
Koştururken ardından o uçmaktaki devin,
Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için
Açıldı nefesim, fikrim, canevim
Hayatta ben en çok babamı sevdim.
CAN YÜCEL
*
RUHİ SU
Yıkılır sıra sıra el kapıları, el kapıları da kölelik kapıları
*
Nereyi sürdüysem orası benim toprağımdı. Toprak herkesindi. Hiç kimsenin kendisinin olduğunu söyleyemediği bir şeydi toprak. İnsanların kendilerinin olduğunu söyleyebildikleri tek şey emekti.
Tolstoy
*
Ahmed Arif'ten
...
Bu zindan, bu kırgın, bu can pazarı,
Macera değil.
Yaşamak, sade "yaşamak"
Yosun, solucan harcıdır.
Öyle açar ki murat.
Susuz, güneşsiz de kalsa, koparılsa da
Şavkı, bulut güllerinden daha bir suna,
Daha bir burcu - burcudur.
...
*
Proceler
Porof. Zihni Sinir
Ömrümün
En Güzel Hikayesi
**
**
***
[kaplanpenche mektup adresi]
kaplanpenche@gmail.com
*
[*/Alternatif Blogroll/*]
**
Eski Zaman Hikâyeleri
__________________
Okumak için tıklayınız
___________________
*Ömrümün En Güzel Hikayesi
Bir Adanaspor Kitabı
Kaplanpenche
*Adanaspor Sözlüğü
Adanaspor Taraftarı
*De Ki Aşk'tır
18 Adanaspor Şiiri
kaplanpenche
*Adana Futbolu
Yavuz Yıldırım/Mustafa Uçar
*Abidin Dino Londra'da
Dünya Kupası Maçlarını
Filme Alırken (1966)
*Futbolun Karhanesi
Craig McGill
*Futbolun Kısa Tarihi
Theo Stemmler
*Futbolu Neden Sevmeli,
Neden Sevmemeli
Hazırlayanlar:
Yasemin Gedik
İlker Maga, Maksut Köksal
*Tekelci Kapitalizm ve Spor
Mehmet Barut
*Küreselleşme ve Spor
Rahşan İnal
*On Bir Futbol Öyküsü
Camilo José Cela
*Spor Ahlakı ve Sorunları
Mehmet Şahin
*Ayaktopu
Alfred Wahl
*Fubol ve Küreselleşme
Pascal Boniface
*Haldun Taner/Ases
*Ofsayt
Mıchael Coleman
*Bastır Ankaragücü
D.Hatıpoğlu,M.B. Aydın
*Gölgede ve Güneşte Futbol
Eduardo Galeano
*Şampiyonun Günlüğü
Feridun Özdingiş
*Tarihi Şampiyonlar Yazar
48 Sezon
*Benim Oyun Kurallarım
Pierluigi Collina
*Adana'ya Kar Yağmış
B.Çelik/S.431/
-Memleket Futbolunun
İki (Paralel) Aynası-
Y.Yıldırım, M.Uçar
*Turuncu Fanzin
*
Minik Serçe
*
*
Farklılıklarımız ve Renkliliklerimizle El Ele...
Hem Adanaspor Hem de Daha Güzel Bir Hayat İçin...
*
*
Adana/spor İçin
Bana Anlatma
Bana anlatma kaybetmeyi
Kederli akşamüstlerini bana anlatma
Kimsesizliği anlatma bana
Kendi sokaklarında kaybolan şehri
Ki bir toz bulutudur artık
Tribünden kalan uğultular
Giderken bir bir… hatıralar
Konfetiler, ölü gözlerindeki altın sikkeler
Geçmek için öte yana, sandalcıya mı verilecek
Ve biz yine kaybetmişsek
Bana anlatma kaybetmeyi
Biz zaten Çakmak Caddesinde, Saydam’da,
Barajyolu’nda, Kiremithane’de
Taş sokaklarında eski Adana’nın, tozlu yollarında
Taş Köprüde kuru bir nehir, vaktiyle çağlarken
Deli akarken, sel olmuşken
Kendi kendini yıkarken
Bana anlatma
Büyük Saat yelkovanını kalbine saplar
Küçük Saat’te zaman durur
Donar pamuk tarlalarının ufkunda
Turuncu gün batımı
Bin yıl kalır
Ben anlatsam bin yıl sürer o efkâr
Irgatların ağıtları gurbet türküleri olur
Zıkkım olur iki tek rakı
O tatlı hayat zehrolur, ben anlatsam
Bana anlatma
Yenilmek, üzülmek nedir, keder nedir
Bırak, ben de anlatmayayım
Zehri alınmış bir yılan
Yırtar derimizi boğarak öldürür… Ölür
Bu şehrin sokakları aşinadır bize
İlkyazda portakal çiçeği kokusu
Bir totem olur yalnızlığımızın şehrine
Âşık olursun da bilmezsin ince yağmurlarında Adana’mın
Derken
Tribün kendi kendine susar
Bir gol atmışızdır kalemize, bir gol daha…
Bize anlatılmasın kaybetmenin zalim kederi
Acının tarihi bu topraklarda yazılmıştır
Pamuk tarlalarında, turuncu günbatımlarında…
*
*
HAKAN SAVLI
AVNİ USTA
Sermişler bedenini Hevsel Bahçelerine/kadınlar kuşlar bakmış uzaktan /“Avni Usta gitti” demişler…/Adana, eski Viyanayla birleşmiş o gece/Küçüksaatte köprüler, taş sokaklar doğmuş/ve çırak kalabalık bir salonda odun sobasının uzağında/ ya da sigarasını saklayıp ölünün başucunda/“demek öldün ha usta” demiş/…derler ki, Mozart, Arzu sinemasına kadar yürümüş o gece/afişlere bakmış, şalgam içmiş. /“Avni Usta gitti” demişler başını alıp çınar altlarından/ beklemedi Castro’nun ziyaretini…/Merzifonlu Karamustafapaşa Yanıkkaleye geçmiş o gece/kuşatmanın son günleriymiş yanlarında bir kemancı çırağı/Habsburg imparatoruyla hayattan filan konuşmuşlar/kendi ibrettaşını okşar dururmuş/Nazlı Tuna yavaş yavaş akarmış/o gece yeniçeriler bir nur alemine dalmış/ Taş Viyana hiç durmadan ağlarmış/dur demiş usta/yorgun bir göçmen kuşun/çaresizce denize indiği yere yakın/ bir yerde, evlat, onurlu bir yerde dur/göm dişleri sökülmüş fil leşlerini/ustanı bile göm bu dümbük dolu dünyanın dibine/sus, başucumda bana hıçkırıklarını dinletme/“Avni Usta gitti” demişler/ güneş nasıl oynatırsa rüzgarda perdeleri /turuncu bir ışık nasıl çırpınırsa kumaşta/gitti bir dumanın kayboluşu gibi/yetimler taşısın nemli toprağa beni dedi/ölü öğrenciler, hayalciler taşısın/cenazede yüzbin kişi toplanmış, /Aziz Stefan Katedraline götürmüşler onu/ bin tonluk çanlar çalarmış gökte/uçaklar devrim şarkılarıyla it dalaşında/imam sormuş kurşun yarası mı, aşk belası mı, siyaset meselesi mi ?/cemaat bir ağızdan hepsi demiş /işte Mozart, Türk Marşını o gün yazmış.
*
*
Yaşar Kemal, yalnızca çağımızın en etkili, en çarpıcı, en önemli yazarlarından birisi değildir; hatta sözlerin ağırlığını tartarak, kelimenin tam anlamıyla söylüyorum, bütün çağların da...
'Marius Nogues'
İnce Memed/ Hem Çukurova'nın hem de Anadolu'nun destanı, gayrıresmi tarihi... Okuyun, hayatınıza ve hayallerinize dair tatlar bulacaksınız.
*
ÇİÇEK DİYE BİR HASTALIK
özge resimler çizmiş bir ağaç dalının üstüne
bu sonbahar en eski öyküsü sevdamın
şefkatli bir gökyüzü üstümüzde
ağustos keman kutusuydu poyrazda
eylül çam kolonyası edilmiş ilk dans
ekim bir kırmızı yaka çiçeği hüzün törenlerinde
kasım yavaşça geliverdi işte
küçücük elleri vardı oysa yenik tırnakları
ben şiiri hiç aramadım o hep yüzümde
bir çiçek çizmiş özge ağacımızın dallarına
asılı duracak hep sonsuz bir evin sarı duvarında
aşk çiçek diye bir hastalık
hüzünlü gülüşler bırakan pencerelerde
saçlarını vitrin camlarında tarayan
çiçek diye bir hastalık vardı çocuktum
pembe dokunuşları reçetelerin yoksul evlere
karanlık satırlarında yüksek ateş
ön dişimdeki leke ondan kaldı
yüzümdeki elma kokusu ondan
aşk bütün beyazlarda gülümseyen bir vişne lekesi
bu şiirin en uzun dizesi aşk
ağustos denize düşen yüzük
eylül kapıya bağlanıp çekilen diş
ekim yağmurda yürünmüş geceler
kasım paltosunu çıkarıp astı işte
küçücük elleri vardı oysa haziran saçları
ben şiiri hiç aramadım o hep yüzümde
yıllardır kimseye bulaşmayan
çiçek diye bir hastalık vardı işte
ONUR CAYMAZ
*
*
BALIK AĞZI
Bu bir kılıçbalığının öyküsü
Yazılmasa da olurdu
Ama bizi yeni sulara götürecek akıntı durdu
Uskumrunun arkasından gidiyorduk
Sürünün içinde ben de vardım
Sırtımda bir zıpkın yarası
Mutlu olmasına mutluydum
Nedense gitmiyordu kulağımdan
Bir türlü o "ağ var" sesleri
Denizkızı girmiş düşünceme
Ben iflah olmam
Dalyanları birbirine katmak orkinosların harcı
Dolanınca ağa çok geçmeden küserim
Bir çocuk bile çeker sandala beni
Bu kadar ağır olmasam
Beni böyle koşturan yaşama sevinci
Kanal boyunca bir o yana bir bu yana
Siz yok musunuz siz derya kuzuları
Kestim kılıcımla karanlığını dibin
Yakamoz içinde bıraktım suları
Ah ayaz gecelerde olur ne olursa
Sırtımda bir zıpkın yarası
Alın beni mor kuşaklı bir takaya götürün
İri gözlerimde keder
Kılıcımda hüzün
Satın beni satın beni
Rakı için
HALİM ŞEFİK GÜZELSON
*
