Hiçbir kabilenin, değil yabancılara, birbirlerine bile yurtlarını satmaya hakkı yoktur. 
Gol Sevinci
“Tribünlerin peşinde olduğu tek şeydir gol sevinci veya nihayetinde ulaşmak istedikleri doruk haz, ara hazlarla taçlandırılan…”
Bir yerden çıkalım yola ve gol sevincinin peşine düşelim. Bakalım nerelere uğrayacağız ve sonunda neye varacağız? Dendiği gibi, bir yerden sonra hikâye yazdırır kendini. Yazdırdığı kadar yazalım.
_______________________________
Azteklerde bir ölüm kalım mücadelesiyken futbol, hayata yeniden gelmenin çığlığıdır gol sevinci, kaybedenin kurban edileceği bir oyunda… Bilgeler sürgün, budalalar hükümdarken; canını kurtardığın, fakat bir başka hayatı oyun dışı bıraktığın acı bir inlemedir belki o an gol sevinci. Futbolun en ritüel halinde, Tanrıların sonucundan mahcup olduğu, sanki kazananın hiç olmadığı bir anın son sesidir gol sevinci. Hakikatte hiçbir Tanrının umursamadığı…
Kiminde intikamdır, bir hesaplaşma…
Yunanlılarla Troyalıların savaşını anlatan dizelerde korkudan donakalan bir sestir gol sevinci:
“Ne müthiş bir saldırıydı o başlattıkları!
Herkes birbirinin üzerine koştu.
Her yerde kelleler yuvarlanıyordu,
Sanki futbol oynanıyordu.
Ortalık kelleden geçilmiyordu.
Savaş ne acı ve şiddetliydi.”
Bir Çin şiirinde ima edilmiş bir imgedir bazen gol sevinci, futbolun felsefi ve mitolojik izi:
“Top yuvarlak saha dört köşe
Yerle gök misali
Top tepemizde ay gibi süzülür
İki takım karşı karşıya geldiğinde…”
Onlarca insanın peşine düştüğü meşin yuvarlağın bir keşmekeşten bir an da olsa kurtulmak için kendini “rakip filelere” can havliyle bıraktığı o kısacık aranın uğultusudur gol sevinci.
Arkadaşlar, sokaklar, mahalleler, semtler, köyler, kasabalar, komşu şehirler, uzak şehirler, bölgeler, ligler, ülkeler, kıtalar hayaller, idealler, rüyalar, sevdalar, dostluklar ama daha çok düşmanlıklar, inatlar, hırslar, anlaşmalar, anlaşmazlıklar, hesaplar, hesaplaşmalar arası bir 90 dakikada veya uzatmalarında farklı tonlama ve vurgularla, apayrı belki apaynı beklentilerin sesidir gol sevinci.
“Zafere Kaçış” filminde, gerçekliği belki artık efsane olan kurguda Nazi Almanya’sına Peleli, Ardilesli, Stalloneli esir müttefik askerlerinin attığı 4. golden sonra, ki o beraberlik golüdür, işgal altındaki Fransızların sahaya girip esir asker futbolcuları kurtarıp direnişte bir mevzi kazandıkları anın fotoğrafıdır gol sevinci.
İşte, adalar mevzusu dolayısıyla bir şekilde hesaplaşılan ve Tanrı’nın bir el attığı, İngiliz’e Maradonalı bir cevabın Arjantin usulü konfetili şenliğidir gol sevinci.
Antalya’da, süper lige yükselme maçlarında, Altan’ın Adanaspor 3–0 yenikken 81. dakikada filan, Kartalspor’a attığı golün gözyaşlarıdır gol sevinci, kalan üç beş dakikada maçı 3–3’e getiren sevinçlerin ilki…
Veya Adana’da bir Adanaspor-Zonguldakspor maçında Zonguldak’ın attığı golde bizim efkârlı gözyaşlarımızdı rakibin gol sevinci.
90 dakikalık bir Yeşilçam filminde, dramatik tüm unsurları sergiledikten sonra, son sahnenin salondaki nemli mendilleridir gol sevinci.
Kolbastı zevksizliğine hiç bulaşmadan, sevindiren ile sevineni tellerde buluşturan bir çılgınlık anıdır aslında, en evrensel gol sevinci.
Bazen bayrak diktiren, bazen bayıltan, bazen kriz yaşatan, bazen de diğeri sevinirken kulübe tekmeletendir gol sevinci. Kederi kendinde saklı tek sevinç değil midir gol sevinci?
Sadece forma aşkıyladır bazı “ender zamanlar” gol sevinci, tribünde evet forma aşkıdır. Ama aslında ekstra pirimdir, iyi bir transferdir, bir pazarlamadır, ince bir hesaptır, en fenasından bir tezgâhtır da gol sevinci.
Eyvah ki en has purolar tüttürülürken, viskiler yudumlanırken; o toprağa yabancı futbol bezirgânları gözlerini pusmuş, boyunlarını omuzlarının içine çekmiş, alesta vaziyette dolanırken; çıldırmış sermaye ellerini yeni kârlarla ovuştururken, TV’ler her bir ayrıntıyı tekrar tekrar pazarlarken, yorumcular yorumlarını peşkeş çekerken, lakin futbolun asıl sahipleri statlardan gün gün uzaklaştırılırken uzaklarda bir uğultudur gol sevinci; hakiki sevincinden ki sahibinden koparılan…
Hermes’in bir gün bizim için çalıp bize geri vermesini istediğimiz bir sevinç, Prometheus’un yeniden çaldığı ateş, Dedem Korkut’un vaktiyle anlattığı bir mesel, Tanrı Dionyzos’un bağbozumu şenliğidir gol sevinci…
En masum halini usulca soyunup kaybolup bir hengâmede eriyip; ah, terk edildiğince terk edip çekip giden…
…ki gol sevinci…
