2009-11-08 16:48:27
yenmeliydik, ama...
Buruk Acı
 
 http://ul.gcg.me/files/2009-11/as_ke2.jpg

İçim buruk başladım güne, çünkü takımımın yanında olamadım. Destek olamadım ona 5 Ocak tribünlerinden… Bir cezadır ki beni ayırdı takımımdan. Nasıl bir cezadır bu anlamıyorum, cezayı çekmesi gereken kişiler varken neden ben de cezaya ortak olmak zorunda kalıyorum hatta bırakılıyorum. Anlamak mümkün değil, hatta anlamaya çalışmak bile yoruyor insanı… 

Nasıl bitecek bu sancılar, içimizdeki kendini bilmezleri nasıl ayıklayacağız… Akılcı yöntemler bularak sonuca gitmeli yönetim… Bu durumdan taraftar yara aldığı kadar  Adanaspor yönetimi de zor anlar yaşıyor.

http://ul.gcg.me/files/2009-11/as_ke3.jpg

Belki bilerek belki bilmeyerek, nasıl bir psikolojik durum anıyla bu şiddeti uygulayabiliyorlar, bunları gerekli uzman kişilerle  sormak sorgulamak gerek… Bekli de ortaya yeniden kazandırılabilir bir taraftar profili çıkacaktır. Bu da kazancımız olur… Ben yarınlarda,  sorunsuz bir tribünümüzün olacağına inanıyorum… 

Adanasporumuz taraftarsız oynadığı maçta elinden geleni yapmıştır, sonuç bizim duruşumuzu değiştirmeyecek. Ama güzel bir üç puan bizi bir adım ileriye götürecekti. Her an her şeyin olabileceği bu ligde, şampiyonluğa uzanmak işten bile değilken... Ve gönlümden geçen de şampiyon olarak süper lige çıkabilmektir yine de.  

http://ul.gcg.me/files/2009-11/as_ke4.jpg

Ve yazımın başındaki cümlelere dönüyorum, içim buruk baktım bir balkondan stadın görünen bir kısmına… Ki o kısımda “Turuncu- Beyazı”  gördüğümde doluverecek gibiydi gözlerim, uzaktan baktığım için ona… Uzaktan izlemek seni, bir cezanın acı gerçeği…  

Nazlı Demirkaya (fotoğraflar da Nazlı’dan)

Yazar: Editor