2010-09-22 22:33:03
yine erken veda

Kupa Başlamadan Bitti

Gaziantep Belediyeye 3. kez elendik. İlk iki yenilgi deplasmandaydı bu kez evimizde veda ettik kupaya. Mesele değil. Orada bir hedefimiz yoktu. Ama devam etseydik eğlenceli olurdu aradaki maçlar. Adanaspor’u fazladan izlemiş olurduk. Olmayınca olmuyor demek.

  • Oldukça eksik bir kadroyla çıktık,
  • forma şansı bulamayanlar sahadaydı.
  • İlk yarı istediğimiz gibi seyretti.
  • Çok pozisyon yoktu, fakat gol vardı.
  • Ahmet Dursun, klâsına uyan bir gol atarak bizi umutlandırdı kendisi adına.
  • Bu, maçın artılarındandı.
  • Maçın özeti şu olabilir: On kişi kalmasına rağmen akıllıca oynayan GBB turu hak etmiştir. Onların eksisi ise kurnazlığı aşırıya kaçıran kalecileriydi.
  • ve o zavallı hakem, hep mi bize denk gelecek böyle basiretsiz adamlar, hep mi kötü adamların aczine maruz kalacağız?

Bizim eksilerimiz nelerdi peki? Eksik kadro üzerinden konuşuyorum. Genellemiyorum bunu.

  • Yaratıcılıktan yine yoksunduk.
  • Mücadele istikrarımız olumsuzdu.
  • Paslaşma sorunumuz vardı.
  • Hazır olmayan futbolcularımız ziyadesiyleydi.
  • Hoca iyi giden takıma devre arasında yanlış bir hamle yaparak heyecanımızı bir parça kırdı.
  • Tamam, eksik kadro;
  • ama hazırdaki yedek kulübesini
  • galibiyet avantajına rağmen iyi kullanamadı.
  • Çok iyi tanıdığını düşündüğümüz rakibin katı defansını açacak hamleyi inandırıcı bir biçimde yapamadı.
  • Neyse, yine neyse, bu bir antrenman maçı olsun. Dert değil, fakat eldeki turu kaçırmamız can sıkıcı.
  • Ve bana göre maçın en önemli eksisi yine o taraftar bilincinden bihaber kitlenin hanesine yazıldı.
  • Kendi futbolcusunu yuhalamak İstanbul takımlarının taraftarının bir lüksü olabilir.
  • Takımını ortada bırakmak yine İstanbul takımlarının taraftarının bir keyfiyeti olabilir.
  • Bizim ise, yani en büyük özelliği “alçakgönüllük” olan Adanaspor taraftarının böyle bir lüksü ve keyfiyeti yoktur, olmamalıydı, olmamalıdır.

Sorarım; dar zamanda dostunun, sevdiğinin, arkadaşının, kardeşinin yanında olmayan ki bir Adanaspor bunların hepsini içermektedir, evet şu karanlık günlerde Adanaspor'un elini tutmayan, durması gerektiği yerde olmayanlar ne kadar hak etmektedir o sevgiliyi, arkadaşı, dostu, Adanaspor’u?

Zaten yalnızlığımızın şehri Adana'da yalnız bir Adanaspor'un taraftarıyız. Bir de biz mi yalnız bırakacağız Adanaspor'u? Bir kez olsun kötü bir günde takımın yanında olmayacak mıyız.

İddia ediyorum: Yenilen bir bir takımı alkışlayarak uğurladığımız hafta, başarının kapısını bir tribünden açmış olacağız. 

Bizim asıl meselemiz budur, şampiyonluk değil.

Hey hat, ne yazıktır ki hep biz söylüyoruz, biz dinliyoruz.

Yazar: Editor