Hatırlama / Hatırlatma
Bildiğimiz şeylerden bahsedelim. Söz konusu Adanaspor olunca tekrarın bir mahsuru olmuyor. Bir de hatırlamak, hatırlatmak ihtiyaç gibi bir şey oluyor.
- 3.ligdeki (pratikte 4.lig) mücadelemiz sevinçle başlamıştı. Hiçbir beklenti olmadan çıkılmıştı sahaya. Bildiğiniz gibi, futbolun bizim için anlamsız bir spor olduğu o tek seneden sonra turuncu formayı sahada görmek şampiyonluğun kendisi olmuştu.
- Kısa bir sürede kurulan kadro, sonu Mersin’e dayanan bir mücadeleyle birçoğu için sürpriz bir şampiyonluğa ulaştırmıştı Adanaspor’u. Aklımızda Cihat Hocanın, Ali Asım’ın, Cem’in, Fuat’ın, Murat’ın, Tolgahan’ın müthiş performansları kalmıştı.
- 2B; Kemal Kılıç’ın, yine Cem’in, Fuat’ın ve Yılmaz’ın, Alper’in, Hakan’ın daha sonra Emre’nin, Fevzi’nin, Yunus’un, Ahmet’in, Oğuzhan’ın son aşamada Eyüp ve Feyzullah hocaların izlerini taşır. Önce klasman liderliği, sonra yükselme grubu liderliği ve sonuç itibariyle 50 takımlı 2B şampiyonluğu…
Bunları neden yazıyoruz? Çünkü o üç aşamada da benzer şeyler yaşamıştık ve bizim inançlı, inatçı iddiamız müstehzi sözlerle karşılanmıştı. Gülen biz olmuştuk.
- Biraz aşağıda belirttiğimiz gibi yine güzel bir 4 hafta bekliyor bizi.
- Sonra güzel bir 3 hafta için önce Malatyaspor’u yenmemiz gerekecek.
- Derken belki de bir düğüm veya bizim için o süreçte asıl düğüm 2 sezonda 4. kez karşılaşacağımız Karabükspor’la çözülecek.
- Ama sonuç nasıl olursa olsun en nihayetinde çok eleştirdiğimiz Ekrem Hocanın ve devamında bütün Adanaspor’un olağanüstü gayreti, performansı, grafiği kalacak. Bu sezonun da kazancı en kötü ihtimalle böyle bir mücadele örneği olacak.
- Şimdi...Ne zamandır yazmıyorduk, ama işte tam zamanı. Neydi: "Yırtar bence... Kaplanpençe"

Hiçbir kabilenin, değil yabancılara, birbirlerine bile yurtlarını satmaya hakkı yoktur.




























